Amilase

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.

A amilase é un enzima que hidroliza o amidón nos seus azucres sinxelos. É un importante enzima dixestivo que se atopa na saliva (amilase salivar) e no zume pancreático (amilase pancreática) e no intestinal (amilase intestinal ou entérica). As amilases son hidrolases glicosídicas e actúan nos enlaces α-1,4-glicosídico. Foi o primeiro enzima descuberto, co nome de diastase.

Clasificación[editar | editar a fonte]

Alfa-amilase
Salivary alpha-amylase 1SMD.png
Amilase salivar humana: ión calcio en caqui pálido, cloruro en verde. PDBe - 1SMD[1]
Identificadores
Número EC 3.2.1.1
Número CAS 9000-90-2
Bases de datos
IntEnz vista de IntEnz
BRENDA entrada de BRENDA
ExPASy vista de NiceZyme
KEGG entrada de KEGG
MetaCyc vía metabólica
PRIAM perfil
Estruturas PDB RCSB PDB PDBe PDBsum
Gene Ontology AmiGO / EGO
Beta-amilase
2xfr b amylase.png
Estrutura da beta-amilase de cebada. PDBe - 2xfr[2]
Identificadores
Número EC 3.2.1.2
Número CAS 9000-91-3
Bases de datos
IntEnz vista de IntEnz
BRENDA entrada de BRENDA
ExPASy vista de NiceZyme
KEGG entrada de KEGG
MetaCyc vía metabólica
PRIAM perfil
Estruturas PDB RCSB PDB PDBe PDBsum
Gene Ontology AmiGO / EGO
Gamma-amilase. Glucan 1,4-alfa-glicosidase
Identificadores
Número EC 3.2.1.3
Número CAS 9032-08-0
Bases de datos
IntEnz vista de IntEnz
BRENDA entrada de BRENDA
ExPASy vista de NiceZyme
KEGG entrada de KEGG
MetaCyc vía metabólica
PRIAM perfil
Estruturas PDB RCSB PDB PDBe PDBsum
Gene Ontology AmiGO / EGO

Hai tres tipos de amilase:

α-Amilase[editar | editar a fonte]

As α-amilases son enzimas dixestivos que se atopan en animais, plantas, fungos (ascomicetos e basidiomicetos) e bacterias. Tanto a amilase pancreática coma a amilase salivar e intestinal humanas pertencen a este tipo. O seu pH óptimo é de 6,7 a 7,0.

β-Amilase[editar | editar a fonte]

Sintetizada por plantas, fungos e bacterias. O seu pH óptimo é de 12. É o enzima que hidroliza o amidón da froita en maltosa durante a maduración, achegando así o sabor doce da froita madura.

γ-Amilase[editar | editar a fonte]

O seu pH óptimo é de 3,0, é dicir, traballa en ambientes ácidos.

Xenética[editar | editar a fonte]

No ser humano as amilases están ligadas á rexión 1q21 do cromosoma 1.

Notas[editar | editar a fonte]

  1. Ramasubbu, N.; Paloth, V.; Luo, Y.; Brayer, G. D.; Levine, M. J. (1996). "Structure of Human Salivary α-Amylase at 1.6 Å Resolution: Implications for its Role in the Oral Cavity". Acta Crystallographica Section D Biological Crystallography 52 (3): 435–446. doi:10.1107/S0907444995014119. PMID 15299664.
  2. Rejzek, M.; Stevenson, C. E.; Southard, A. M.; Stanley, D.; Denyer, K.; Smith, A. M.; Naldrett, M. J.; Lawson, D. M. et al. (2011). "Chemical genetics and cereal starch metabolism: Structural basis of the non-covalent and covalent inhibition of barley β-amylase". Molecular BioSystems 7 (3): 718–730. doi:10.1039/c0mb00204f. PMID 21085740.