Xosé Estévez

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Saltar ata a navegación Saltar á procura
Xosé Estévez
Xosé Estevez.jpg
Nome completoXosé Estévez Rodríguez
Nacemento29 de agosto de 1943 (76 anos)
 Quiroga, Galicia Galicia
NacionalidadeEspaña
Alma máterUniversidade Complutense de Madrid
Ocupaciónhistoriador
XénerosEnsaio
EstudosEstudos Eclesiáticos, Filosofía e Letras
editar datos en Wikidata ]

Xosé Estévez Rodríguez, nado en Quiroga o 29 de agosto de 1943, é un historiador galego.

Traxectoria[editar | editar a fonte]

Diplomado en Estudos Eclesiásticos, Seminario Maior Diocesano de Lugo, licenciado en Filosofía e Letras pola Universidade Complutense de Madrid en 1973, e doutor en Historia pola Universidade de Deusto, en 1990.

Primeiro foi crego, un crego atípico, moi lembrado pola banda da Fonsagrada, que non cobraba nos enterros e participaba como un veciño máis en todos os traballos comunais. Secularizouse e fíxose historiador. Máximo especialista en Galeusca.[1]

Trasladouse en 1973 ao País Vasco segundo as súas sus propias palabras "por amor". Casado coa tamén profesora María Isabel Goñi Olea, o matrimonio tivo dous fillos, e unha filla falecida en 2006.[2]

Profesor na Universidade de Deusto, Campus de Donostia, de Historia Moderna desde 1973, de Historia Moderna e Contemporánea do País Vasco desde 1993, de Nacionalismos e Rexionalismos desde 1995, de Sociedade e Cultura na España Contemporánea desde 1999 e de Historia da España Actual tamén desde 1999 ata a súa xubilación. Tamén exerceu a docencia como profesor titular de FP-2 e de Bacharel LOGSE no Centro Nazaret, da Fundación Kutxa.[3]

Socio de número da Real Sociedade Bascongada de Amigos do País, desde 1987, colaborador da Gran Enciclopedia Ilustrada do País Vasco e dos periódicos Deia, Gara e A Nosa Terra.

Grande amigo de Manuel María, publicou un estudo sobre a súa relación con Euskal Erria.[4]

En 2017 foi o duodécimo Premio Galiza Mártir.[5]

Obra en galego[editar | editar a fonte]

Ensaio[editar | editar a fonte]

  • Impenitencias Galeuzcanas (1992). Edicións do Castro.
  • Manuel Martínez Murguía. De estirpe vasca e berce do nacionalismo galego/Manuel Martinez Murguia. Euskal jatorrikoa eta Galiziako Abertzaletasunaren Aintzindari (2000). Gipuzkoako Foru Aldundia, Kultura, Euskara, Gazteria eta Kirol Departamentua. En galego e éuscaro.
  • Castelao e o Galeuzca (2002). Laiovento.
  • A Lagoa da memoria (2002). Trintxerpe. Guipúzcoa: Fato Cultural Galego Daniel Castelao.
  • Un crego atípico na Fonsagrada 1967-69 (2014). Museo da Fonsagrada.
  • Da Galiza ao Galeusca. Memorias dun nacionalista e investigacións sobre as relacións entre Galiza, Euskadi e Catalunya (2020). Instituto Galego de Historia, Monografías.[6]
  • O Val de Quiroga e Galiza na saudade do corazón (2020).[7]

Obras colectivas[editar | editar a fonte]

Obra en castelán[editar | editar a fonte]

Ensaio[editar | editar a fonte]

  • Cultura Vasca (I) (1977).
  • Euskal Herría. Historia y Sociedad (1985).
  • Historia del País Vasco (Siglo XVIII) (1985).
  • La Autodeterminación de los Pueblos. Un reto para Euskadi y Europa (1985).
  • Leizaola, la lealtad del viejo roble (1989).
  • De la Triple Alianza al Pacto de San Sebastián (1923-1930). Antecedentes del Galeuzca (1991). Universidad de Deusto = Deustuko Unibertsitatea, Servicio de Publicaciones = Argitalpen Zerbitzua
  • Antología del Galeuzca en el exilio (1939-1960) (1992).
  • El Nacionalismo Vasco y los Congresos de Minorías nacionales de la Sociedad de Naciones (1916-1936) (1992).
  • Ideología y Nacionalismo (1992).
  • El Pueblo Vasco en el Renacimiento (1491-1521) (1994).
  • Galeuzca (1994).
  • Ehun Urte Euskal Herrian. Desarrollo nacional y social en el Siglo XX (1995).
  • Historia de Euskal Herria. II. Del hierro al roble (1996).
  • Las Juntas Generales de Gipuzko, (1996).
  • Negociar (2000).
  • El Contexto histórico-estructural de El Quijote (2005). Universidad de Deusto = Deustuko Unibertsitatea, Servicio de Publicaciones = Argitalpen Zerbitzua.

Obra en éuscaro[editar | editar a fonte]

Ensaio[editar | editar a fonte]

  • Galiziako Historia (Finisterreko oroimena) (1994) Gaiak, D.L.

Notas[editar | editar a fonte]

  1. Souto, Xurxo (2020/07/17). "Volver a Quiroga". Nós Diario. 
  2. "Xosé Estévez" (en castelán). 2020-06-10. 
  3. "Xosé Estévez Rodríguez Galegos Gallegos". galegos.galiciadigital.com. Consultado o 2020-07-17. 
  4. Estévez, Xosé. "Manuel María e Euskal Herria". 
  5. "El investigador Xosé Estévez Rodríguez recibirá el Premio Galiza Mártir". La Voz de Galicia (en castelán). 2017-08-14. Consultado o 2020-07-17. 
  6. "“Da Galiza ao Galeuzca”. Novo libro de Xosé Estévez". www.revistamurguia.com. 2020-07-09. Consultado o 2020-07-17. 
  7. XMF (2020-07-16). "Dobre presentación literaria de Xosé Estévez como homenaxe a Quiroga e a Galiza". Xornal de Lemos. Consultado o 2020-07-17. 

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Ligazóns externas[editar | editar a fonte]