Xoloitzcuintle

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Saltar ata a navegación Saltar á procura
Xoloitzcuintle.

O xoloitzcuintle é unha raza de can practicamente sen pelo con media de vida entre 12-14 anos. É orixinario de México; é presentado en tamaño toy, estandár e mediano. Coñéceselle polo seu endemismo nese país e a súa estreita relación coa cultura mexica.

Existe outra variedade con pelo.[1] Os cans que nacen con pelo seguen sendo xoloitzcuintles puros, e ao cruzar a estes cun sen pelo, tamén teñen crías sen pelo. Nunha camada poden nacer cachorros das dúas variedades. As dúas clasificacións maiores salientan como cans gardiáns, a versión miniatura como can de compañía.

O 12 de agosto de 2016, o xefe de goberno Miguel Ángel Mancera declarou ao can xoloitzcuintle como «patrimonio cultural e símbolo» da Cidade de México.[2]

Etimoloxía[editar | editar a fonte]

A palabra xoloitzcuintle leva varios significados, un deles é que provén do náhuatl: Xólotl = deus do ocaso e xemelgo de Quetzalcóatl, e itzcuintli = can,[3] "Can de Xólotl".[3] Outros autores descifran que Xólotl é o deus mexica da vida e a morte, que comunmente era asociado con figuras monstrosas. O xoloitzcuintle tamén se coñece co nome can pelón mexicano ou can azteca.[4]

Notas[editar | editar a fonte]

  1. fcm.mx/razas/stdxolo.shtml
  2. "Declaran al perro Xoloitzcuintle patrimonio cultural de la CDMX". 
  3. 3,0 3,1 Nahuatl Dictionary. (1997). Wired Humanities Project. University of Oregon. Retrieved September 1, 2012, from link
  4. El xoloitzcuintle, por Gena Icazbalceta, MascotasMexico.com

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Bibliografía[editar | editar a fonte]

  • The Xolo Handbook. Xoloitzcuintli Club of America, 1999.