Sistema Galileo

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Logo do sistema Galileo.
Centro Espacial de Kourou, 21 de outubro 2011. Lanzamento dos primeiros dous satélites Galileo (PFM, FM2) con lanzadeira Soyuz.

O sistema Galileo é un sistema de cálculo de posición e navegación militar e civil (en inglés GNSS - Global Navigation Satellite System), desenvolvido en Europa como alternativa ó Sistema de posicionamento global (Global Positioning System, NAVSTAR GPS), controlado pola súa parte polo Departamento de Defensa dos Estados Unidos de América. A Unión Europea é a propietaria do programa, que leva o nome de Galileo Galilei, o astrónomo que determinou a posición real da Terra no Sistema Solar[1]. A súa responsable é a Comisión Europea, que xestiona e supervisa o desenvolvemento das actividades. A ESA foi encargada do deseño, desenvolvemento e implantación, máis do desenvolvemento técnico de infraestruturas.

Está previsto a súa entrada en servizo para finais de 2019[2]. Constará de 24 satélites orbitando en círculo sobre tres planos inclinados en relación ó plano ecuatorial terrestre de preto de 56° e a unha altura de preto de 23 500 km. As órbitas seguidas polos satélites están dentro do rango das MEO (Medium Earth Orbit/Órbitas Terrestres Medias, OTM).

Na actualidade hai 18 satélites en órbita; 14 postos en órbita a bordo do foguete Soyuz, en sete lanzamentos de dous satélites en cada engalaxe.[1]Os últimos catro satélites foros postos en órbita polo foguete Ariane 5, nunha soa engalaxe o 17 novembro 2016. Dous lanzamentos do Ariane 5 están programados para 2017 e 2018, completando os 24 satélites do sistema, e máis satélites de recambio están programados no 2020.[3]



Características técnicas e prestacións[editar | editar a fonte]

A animación mostra a constelación de satélites Galileo, como orbitan ao redor da Terra e cantos satélites ven desde un punto da superficie do planeta.

Este Sistema Global de Navegación por Satélite (GNSS), ademais de prestar servizos de autonomía en radionavegación e localización no espazo, será interoperable cos sistemas GPS e GLONASS. O usuario poderá calcular a súa posición cun receptor que utilizará satélites de distintas constelacións. Ao ofrecer dúas frecuencias na súa versión estándar, Galileo brindará localización no espazo en tempo real cunha precisión da orde de 1 metro para o sistema gratuíto, e de ata 1 cm no de pago, algo sen precedentes nos sistemas públicos.

Do mesmo xeito, os satélites Galileo, a diferenza dos que forman a malla GPS, estarán en órbitas lixeiramente máis inclinadas cara aos polos. Deste xeito os seus datos serán máis exactos nas rexións próximas aos polos, onde os satélites estadounidenses perden notablemente a súa precisión.

Así mesmo, garantirá a dispoñibilidade continua do servizo, excepto en circunstancias extremas, e, co apoio de EGNOS, informará os usuarios en segundos en caso do fallo dun satélite. Isto faio conveniente para aplicacións onde a seguridade é crucial, tal como as aplicacións ferroviarias, a condución de automóbiles ou o control do tráfico aéreo. O uso de EGNOS para aviación civil mediante o procedemento LPV é o recomendado pola ICAO (Organización Internacional de Aviación Civil), en detrimiento do actual ILS. O uso combinado de Galileo e outros sistemas GNSS ofrecerá un gran nivel de prestacións para todas as comunidades de usuarios do mundo enteiro.

Unha preocupación importante dos actuais usuarios da radionavegación por satélite é a fiabilidade e vulnerabilidade do sinal. Nos últimos anos, producíronse varios casos de interrupción do servizo por causas tales como interferencia accidental, fallos dos satélites, denegación ou degradación do sinal. Neste contexto, Galileo realizará unha importante contribución á redución destes problemas ao prover en forma independente a transmisión de sinais suplementarias de radionavegación en diferentes bandas de frecuencia. En total, utilizará 10 radiofrecuencias, da seguinte maneira:

  • 4 frecuencias no rango de 1164-1215 MHz (E5A-E5B)
  • 3 frecuencias no rango de 1260-1300 MHz (E6),
  • 3 frecuencias no rango de 1559-1591 MHz (L1).

Notas[editar | editar a fonte]

  1. 1,0 1,1 ESA (2470572016). "14 satélites Galileo ya en órbita". Consultado o 24/05/2016. 
  2. AGI (20 de novembro 2013). "Ue: Parlamento, ok a finanziamento Gps Galileo ed Egnos". Consultado o 25 novembre 2013. 
  3. "4 novos satelites" (en inglés). Consultado o 15 de decembro de 2016. 

Véxase tamén[editar | editar a fonte]


Este artigo tan só é un bosquexo
 Este artigo é, polo de agora, só un bosquexo. Traballa nel para axudar a contribuír a que a Galipedia mellore e medre.