Robèrt Lafont
![]() | Este artigo precisa de máis fontes ou referencias que aparezan nunha publicación acreditada que poidan verificar o seu contido, como libros ou outras publicacións especializadas no tema. Por favor, axude mellorando este artigo. (Desde agosto de 2015.) |
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/8/89/Cross_of_Saint_George_%28Catalan_Government_Award%29.svg/30px-Cross_of_Saint_George_%28Catalan_Government_Award%29.svg.png)
Robert Lafont, nado en Nîmes en 1923 e finado en Florencia o 24 de xuño de 2009, foi un lingüista, historiador da literatura occitana, poeta, novelista e dramaturgo occitano.
Traxectoria
[editar | editar a fonte]Foi profesor de lingua occitana na Universidade de Montpellier ata 1986. Ténselle destacado pola súa defensa do occitanismo. Home dunha actividade intelectual extraordinaria, fundou o Comitat Occitan d'Estudis e d'Accion (Comité Occitano de Estudos e de Acción, COEA) e asumiu a dirección de diversas publicacións periódicas ("L'ase negre", 1946, "Viure", 1962).
É un escritor prolífico e a súa obra presenta dúas liñas esenciais e integradas: unha de divulgación doutrinal en francés, onde estudou a situación non só occitana senón de todas as minorías dentro do estado francés; e outra propiamente de creación en lingua occitana, que constitúe o punto de partida da verdadeira novela en occitano e que é tamén unha ruptura total coa tradición folclórica anterior. Foi un dos teorizadores do chamado colonialismo interior para facer referencia á situación occitana.
Tamén produciu teatro de animación social. Foi presidente do Institut d'Estudis Occitans e en 1974 presentou a súa candidatura ás eleccións presidenciais francesas que foi rexeitada.
Obras
[editar | editar a fonte]Poesía
[editar | editar a fonte]- Dire (1945-53),
- La loba (1959),
- Poèma a l'estrangièra (1960)
- Aire Liure (1974)
- Lausa per un solèu mòrt e reviudat (1984)
Narracións
[editar | editar a fonte]- La vida de Joan Larsinhac, (1951)
- L'Icòna dins l'Iscla (1971)
- Lo Decameronet (1983)
- La Festa (1983-84), formada por Lo Cavalier de Març e Lo Libre de Joan.
- L'enclaus (1992)
Teatro
[editar | editar a fonte]- Dòm Esquichòte (1973)
- Lei cascavèus (1977)
- La Croisade (1983)
Ensaio
[editar | editar a fonte]- La révolution regionaliste (1967)
- Sur la France (1968),
- Décoloniser en France (1971)
- Le travail et la langue (1978) estudo sociolingüístico
- Nous, Peuple Européen (1991)
- La Nation, l'Etat, les Regions (1993)