Quinta de Bolívar

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Saltar ata a navegación Saltar á procura

Coordenadas: 4°36′7″N 74°4′19″O / 4.60194, -74.07194

Quinta de Bolívar
Entrada de la Quinta de Bolívar.jpg
Quinta de Bolívar.
PaísFlag of Colombia.svg Colombia
CidadeBogotá
TipoMuseo histórico
DirectorElvira Pinzón Méndez
Inauguración28 de novembro de 1919
Sitio WebPáxina oficial
editar datos en Wikidata ]

A Quinta de Bolívar é unha casa museo de estilo colonial que se atopa na localidade de Bogotá, a cal ademais do seu interese arquitectónico é relevante dende o punto de vista histórico por servir como residencia de Simón Bolívar na cidade de Bogotá, capital do Novo Reino de Granada, e trala independencia, da Gran Colombia.

As orixes da Quinta de Bolívar remóntanse a 1680, cando o bacharel Pedro Solís de Valenzuela fixo doazón dunha porción de terra á capellanía da Ermida de Montserrate. Desta propiedade, a Ermida dispuxo até o 29 de xaneiro de 1800, cando o presbítero domiciliario e capelán da mesma, cóengo José Torres Patiño, a vendeu ó adiñeirado comerciante José Antonio Portocarrero, contador principal da Renda de Tabaco en Santafé, quen iniciou a construción da quinta como casa de recreo, podendo gozar da súa obra até 1810, cando faleceu. Os seus herdeiros non puideron efectuar o mantemento adecuado da quinta, debido a que se atopaban en exilio por ser partidarios da Coroa. Contra o ano 1819, a quinta atopábase nun estado de abandono extremo.

Despois da independencia, a propiedade foi comprada polo novo goberno independente como agasallo para Simón Bolívar. O Libertador ocupouna por primeira vez en 1821 e logo en 1826. Durante este período foi ocupada por un parente de Bolívar, quen a deixou descoidar novamente. Logo, en 1827, regresou o Libertador xunto con Manuelita Sáenz, quen converteu a quinta en lugar máis amable para a vida e centro de reunións políticas dos seguidores de Bolívar.

En 1830, a casa, coñecida nese entón como a Quinta de Portocarrero, foi traspasada a mans de José Ignaciano París, e durante o resto do século XIX tivo diferentes usos: foi sitio de reunións de grupos políticos conservadores, colexio de señoritas, casa de saúde, fábrica de bebidas e fábrica. En 1922, o Estado volveuna a comprar para a súa restauración e posta en funcionamento dun museo bolivariano.

O 17 de xaneiro de 1974, o Movemento 19 de Abril roubou a espada do Libertador, coa consigna "Bolívar, a túa espada volve á loita".

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Ligazóns externas[editar | editar a fonte]