Pieter Sjoerds Gerbrandy

Pieter Sjoerds Gerbrandy
	; (1942)
Biografía
Nacemento	13 de abril de 1885 ; Goaiïngamieden
Morte	7 de setembro de 1961 (76 anos); A Haia
Lugar de sepultura	Oud Eik en Duinen (en)
Membro da Cámara de Representantes dos Países Baixos
	23 de outubro de 1956 – 19 de marzo de 1959
Membro da Cámara de Representantes dos Países Baixos
	27 de xullo de 1948 – 3 de xullo de 1956
Formateur (en)
	8 de febreiro de 1945 – 22 de febreiro de 1945
Formateur (en)
	1 de xullo de 1941 – 26 de xullo de 1941
Primeiro ministro dos Paises Baixos
	3 de setembro de 1940 – 24 de xuño de 1945 ; ← Dirk Jan de Geer – Wim Schermerhorn →
Formateur (en)
	28 de agosto de 1940 – 30 de agosto de 1940
Minister of Justice (en)
	1939 – 1942
Ministro de xustiza
Datos persoais
Relixión	Igrexas Reformadas
Educación	Vrije Universiteit Amsterdam ; Universidade de Edimburgo
Actividade
Ocupación	avogado, xurista, xefe de goberno, profesor universitario, político, ministro
Empregador	Vrije Universiteit Amsterdam, catedrático de universidade (1930–1939)
Partido político	Partido Antirrevolucionario
Obra
Arquivos en	Nationaal Archief 2.21.068; NIOD Institute for War, Holocaust and Genocide Studies (en) ;
Familia
Cónxuxe	Hendrina Elisabeth Sikkel
Premios
	Honorary Knight Grand Cross of the Order of the British Empire (en) ; Grand Cross of the Order of Adolphe of Nassau (en) ; Gran Cruz da Orde de Orange-Nassau; Taylorian Lecture; Cabaleiro Gran Cruz da Orde do León Neerlandés ;
Descrito pola fonte	Anne Frank Knowledge Base (en)

Pieter Sjoerds Gerbrandy, nado o 13 de abril de 1885 en Goaiïngea e finado o 7 de setembro de 1961 na Haia, foi un avogado e político neerlandés que foi primeiro ministro do goberno neerlandés no exilio, durante a segunda guerra mundial, do 3 de setembro de 1940 ata o 24 de xuño de 1945

Traxectoria

Gerbrandy naceu nunha aldea preto de Snits en Frisia. Estudou na Universidade Libre de Ámsterdan, despois de se graduar en 1911 exerceu como avogado en Leiden e despois en Snits. En 1918 como capitán na reserva foi de voluntario á Haia para facer fronte á proclamación da revolución socialista polo líder socialista Pieter Jelles Troelstra. Entre 1920 a 1930 foi membro da asemblea provincial polo Partido Antirrevolucionario. Desde 1930 era profesor na Universidade Libre de Ámsterdan e en 1939 fora ministro de Xustiza no gabinete de Dirk Jan de Geer contra a recomendación do seu partido. Tras a invasión alemá en 1940, e o exilio da familia real e o goberno, polo seu rexeitamento da política derrotista de De Geer a raíña Guillermina nomeouno primieiro ministro do goberno neerlandés no exilio, servindo tamén como ministro de xustiza e colonias. Pola súa iniciativa comezou a emitir Radio Oranje que subministraba información á poboación neerlandesa baixo ocupación alemá e no que el emitía chamados á poboación. Despois da liberación du sur do país, ao marchar os ministros socialistas formou un novo goberno, estritamente subordinado ao goberno militar e tras a total liberación dos Países Baixos cesou nas súas funcións. Gerbrandy opúxose á chamada "política indonesia" e presidiu de 1946 a 1950 o Comité Nacional para a Preservación da Unidade do Reino, que se opuña á independencia de Indonesia. Entre 1948 e 1959 foi deputado no Parlamento, e en 1955 concedéronlle o título de Ministro de Estado e en 1956 estivo na coñecida como comisión Beel que se encargou do affaire Greet Hofmans e da súa relación coa Casa Real.

Véxase tamén

Ligazóns externas

(en neerlandés) Biografía oficial parlamentaria