Paul Bazelaire

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Saltar ata a navegación Saltar á procura
PAUL BAZELAIRE
Nome completoPaul Bazelaire
Nacemento4 de marzo de 1886
OrixeSedan, Francia Flag of France.svg
Falecemento11 de decembro de 1958
 París
OcupaciónViolonchelista
Instrumento(s)violonchelo
editar datos en Wikidata ]

Paul Bazelaire (4 de marzo de 188611 de decembro de 1958), foi un violoncelista francés. Tamén gañou moitos premios de literatura e de poesía en Francia e en Bélxica.

Biografía[editar | editar a fonte]

Seu pai era un ilustre escritor, que gañou varios premios de literatura e poesía, en Francia e en Bélxica. Súa nai e seu avó foron quense lle ensinaron teoría e piano.

Comezou a estudar violonchelo á idade de sete anos con H. Clarival, o excelente Director da Compañía Filarmónica de Sedan, a súa cidade natal. Cando tiña dez anos, Bazelaire iniciou os seus estudos na Academia París.

Fixo a súa estrea á idade de once anos na súa cidade natal, Sedan, o 18 de decembro de 1897. Naquel mesmo ano, acada o primeiro premio de violonchelo na Academia. Á idade de 17 anos, como estudante de Xavier Leroux, gañou o primeiro premio de harmonía, e dous anos máis tarde, gañou o primeiro premio de composición e contrapunto.

Carreira[editar | editar a fonte]

Inmediatamente comezou unha carreira como solista, e viaxou por Polonia, Rusia, Alemaña, Austria, Italia, Tunicia, Inglaterra e Bélxica. Tivo un grande éxito nas Academias de Petrogrado e Moscova, e coas sociedades Filharmónicas de Varsovia, Lodz, Cracovia, Prsmysil, Viena, Berlín, Hamburgo etc.

Continuando a súa carreira solística, converteuse tamén un recoñecido profesor. Foi nomeado profesor na Academia Nacional de París en 1918 á idade de 32 anos, onde formou e atraeu a moitos estudantes. Escribiu varias obras importantes sobre a relación entre técnica e interpretación, e deu nova vida á escola francesa de violonchelo.

Entre seus discípulos están Pierre Baker, Bernard Michelin, Reine Flachot, Guy Fallot, Roger Albin, Genevieve Viagem Hammer, Pierre Fournier e moitos outros.

Creou un conxunto de cincuenta violonchelistas, que se fixo famoso em toda Francia, e mesmo en todo o mundo. Este grupo participou no "Farewell Concert" de Pau Casals o 1 de outubro de 1956 na Sorbona. Casals dirixiu unha orquestra de 100 violonchelistas, e Bazelaire e os seus alumnos contribuíron moito para este marabilloso evento.

Bazelaire foi un bo amigo de Pau Casals, que lle confiou a presidencia do concurso internacional Pau Casals. Outros xuíces incluídos A. Fritz, Gaspar Cassado, Pierre Baker, Karel Pravoslav Sadlo e outros grandes violonchelistas. Un dos participantes era un xove Mstislav Rostropovich.

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Ligazóns externas[editar | editar a fonte]