Saltar ao contido

O redondel

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.

O redondel
 Título
    O redondel (gl) Editar o valor en Wikidata
 Instancia de
Características
 Xénero artístico
 Forma artística
 Lingua
Implicados
 Autor/a
Datas
 Data de publicación
1979 Editar o valor en Wikidata
Localización
 Publicado en
 País
Wikidata

O redondel (Li Hsing-Tao). Adaptación e versión galega nun acto para teatro infantil é unha pequena peza teatral de Ricardo Carballo Calero. Escrita en 1951, foi publicada no nº 64 da revista Grial en 1979 e reeditada en 1982[1].

Personaxes

[editar | editar a fonte]
  • O Xuíz
  • O Secretario
  • O Aguacil
  • O Portaestandarte
  • Axudante 1º
  • Axudante 2º
  • Hai-Tang
  • Señora Ma
  • Señora Pe
  • Señora Lin
  • Señora Chang
  • Chu-Lang

Desenvolvemento

[editar | editar a fonte]

Constitúese o tribunal e o xuíz proclama súa rectitude e independencia. A acusada é Hai-Tang, a querelante a señora Ma. As dúas pretenden ser a nai do meniño Chu-Lang. Hai-Tang confesou a súa impostura, pero alega diante do xuíz que por causa da tortura lle sacaron a confesión.

Segundo o Secretario o príncipe Tung desamigouse con seu pai e marchou ao exilio. A súa curmá Ma foise xuntar con el, namoraron, casaron e tiveron a Chu-Lang. Tempo despois o pai perdooulle ao príncipe e emprenderon o regreso acompañados da escrava Hai-Tang. O príncipe morre no regreso e agora a escrava afirma ser a verdadeira esposa del e reclama a herdanza que lle corresponde do avó de Chu-Lang.

As testemuñas confirman a versión da señor Ma. Pero Hai-Tang afirma que as testemuñas están compradas con diñeiro e non din a verdade. O propio meniño confirma que Hai-Tang é a súa nai.

Para arranxar o problema o xuíz manda facer un círculo marcado cunha liña de xiz, poñerase o meniño dentro e as dúas pretendidas nais turrarán para sacalo, a que o consiga será a verdadeira nai.

Por dúas veces a señora Ma consegue sacar o meniño do círculo mentres que Hai-Tang nin intenta turrar por el. O xuíz pregúntalle por que non o intenta. Responde Hai-Tang que unha verdadeira nai non quere mancar o seu fillo e se tirase dos seus brazos, se fixese forza, o neno de cinco anos sufriría moito e mancaríase, romperíanse os seus ósos.

E o xuíz resolve sobre quen é a verdadeira nai, sobre a responsabilidade do xuíz instrutor e os funcionarios responsables da tortura, tamén sobre as falsas testemuñas.

Toma a palabra Hai-Tang:

Hoje o juiz ensinou-vos a verdade, desterrou às fronteiras a quen habia desterrar, mandou aos arrozais a quen habia mandar. ¿Oh, señor, oxalá a nova do rendondel de gis chegue deica os catro mares, para que no Império non fique quen a ignore![2]

Características

[editar | editar a fonte]

A obra é unha adaptación para teatro infantil do drama Hui Lan Ji do autor chinés Li Qianfu (Li Hsing-Tao), a partir da versión castelá El círculo de tiza.[3] A historia refírese ao motivo da coñecida historia bíblica de Salomón cando un xuíz demostra a súa sabedoría nun caso semellante ao desta peza teatral[4]. A obra foi adaptada tamén por Bertolt Brecht en 1944 co título de Der kaukasische Kreidekreis.

Segundo Henrique Rabuñal: Carvalho recorre á técnica da autopresentación no caso dun xuíz que debe dirimir a maternidade de Chu-Lang... Nesta disputa asistimos a unha reflexión, na liña doutras que aparecen nos textos do autor, sobre a xustiza, a mentira e os intereses económicos.[5]

Carballo Calero dixo sobre a obra:

"O redondel" é a versión dunha obra en que está presente o tema da maternidade e foi escrito coa finaliade de proporcionar unha peza ad usum Delphini para os alunos de Fingoi, de maneira que respeita nese aspecto o orixinal, a disputa das dúas mulleres polo neno está no orixinal. Non escollín posibelmente a peza porque ese tema fose tratado, senón por circunstancias prácticas: hai un tomo da Colección Austral en que esa peza está publicada, de maneira que era unha peza de teatro exótico ao meu alcance[6].
  1. ↑ Carballo Calero, Ricardo (1982). Teatro completo. Ediciós do Castro. ISBN 84-7492-116-3.
  2. ↑ Carballo Calero 1982, p. 170.
  3. ↑ Kschemisvara e Li Hsing-Tao (1941). Dos joyas del teatro asiático: La ira de caúsica / El círculo de tiza. Colección Austral n.º 215, Espasa-Calpe. Buenos Aires (en castelán).
  4. ↑ Villamayor, Sindo (1996). Historia da Literatura Galega. 33. O silencio interior (1940-1950). Ed. A Nosa Terra. p. 1049. ISBN 84-89679-05-3.
  5. ↑ Rabuñal, Henrique (2020). Ricardo Carvalho Calero. O anxo da terra. Galaxia. p. 150. ISBN 978-84-9151-436-7.
  6. ↑ Blanco, Carmen (1989). Conversas con Carballo Calero. Galaxia. p. 260. ISBN 84-7154-654-X.

Véxase tamén

[editar | editar a fonte]

Outros artigos

[editar | editar a fonte]