Mensaxeiro

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Saltar ata a navegación Saltar á procura
Mensaxeiro ou carteiro, impresión colorada a man por Felice Beato, (Xapón) entre 1863 e 1877.
Imaxe onde se pode ver unha estafeta en acción, gravado en cobre de 1648.

O mensaxeiro ou correo era a persoa que tiña o oficio de levar a correspondencia epistolar, "a pé" ou "a cabalo", utilizando (ou non) as postas situadas nos camiños (separadas unha doutra entre dúas e tres leguas, para facilitar que os mensaxeiros ou outros viaxeiros tivesen cabalos de recambio, para ir con toda dilixencia dun lugar a outro, mesmo entre países diferentes).

Tiñan como misión facer pasar duns puntos a outros os pregos e cartas do goberno e os particulares por certo prezo correspondente ás distancias e ao coidado que esixía tan importante servizo. O mensaxeiro non só era un empregado do goberno, senón que estaba suxeito en temas de xurisdición civil e criminal nos seus propios tribunais privativos, é dicir, nas provincias por medio de subdelegados que coñecían en primeira instancia as causas relativas ao ramo e os empregados do mesmo e na corte por medio dunha xunta suprema que entendía en grao de apelación das causas que se lle levaban das subdelegacións.

Os correos (así como os condutores e postillóns) que ían de oficio, permitíaselles levar calquera tipo de arma prohibida e non podían ser detidos polas xustizas por motivo de débeda nin sequera todo de delito, a non ser que este fose digno de pena corporal. En caso de detención, se non había no pobo ningún administrador de posta que nomease, a xustiza nomeaba sen dilación outro correo que servise en lugar do detido, e instruír no prazo de vinte e catro horas as primeiras dilixencias que remitían o reo en xuíz competente. Podían ser detidos pois, pero tiña que ser en casos de sospeita fundamentada.

Na actualidade enténdese por estafeta (que antes era o mensaxeiro) a casa ou lugar onde se reciben e dan as cartas e por posta a casa ou lugar onde están as postas.

Estafeta de correos[editar | editar a fonte]

Mensaxeiro militar xaponés en bicicleta en Cossacks en 1904.

Noutro tempo entendíase por estafeta, palabra que derivou do italiano Staffa, un correo que levaba un único paquete ou mensaxe dun lugar a outro (camiñando ou a cabalo) cunha escolta de dous guías ou condutores que confirmaban a importancia do envío. Posteriormente, a estafeta corría a mesma acometida a través dos camiños pero sen estes dous guías. A estafeta era máis ou menos un correo: menos que un correo, porque este estaba encargado de varios despachos e máis que un correo, a estafeta tiña a misión de levar oficialmente unha única noticia, pero era unha noticia de alta importancia. Hoxe en día, unha estafeta é o establecemento onde se depositan as cartas para o seu envío e recóllense as recibidas.

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Outros artigos[editar | editar a fonte]

Ligazóns externas[editar | editar a fonte]