Melisa (ninfa)

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Saltar ata a navegación Saltar á procura

Na mitoloxía grega, Melisa foi unha das fillas de Meliseo, rei de Creta.

Coa súa irmá Amaltea encargouse de agochar e coidar a Zeus meniño, pois a súa nai, Rea, deixouno ó seu coidado para evitar que Cronos o devorase, como xa fixera cos fillos que tivera anteriormente. A tal fin, gardaron ó meniño nunha cova do monte Ida (na illa de Creta) e alimentárono con mel (un epíteto de Melisa é a abella) e o leite de Amaltea, representada como unha cabra [1].

Pero Pseudo-Apolodoro narra este mito doutro xeito e non menciona a existencia de Melisa. Rea dá a luz na cova de Dicte [2] e confía a Zeus ás ninfas Adrastea e Ida, que o crían co leite de Amaltea (Biblioteca mitolóxica I, 1, 6). Hesíodo non recolle o mito.

Posteriormente, Meliseo converteu á súa filla Melisa na primeira sacerdotisa de Rea.

Iconografía[editar | editar a fonte]

Melisa non se representou na arte, sendo eclipsada pola súa irmá Amaltea.

Notas[editar | editar a fonte]

  1. O nome de Amaltea designa, ben unha ninfa, ben unha cabra. Da pel desta cabra fíxose Zeus a "éxida", o escudo co que se protexía nas contendas nas que participaba
  2. Os mitógrafos discrepan sobre o lugar exacto do nacemento de Zeus, que puido ser no monte Exeo (Hesíodo: Teogonía 485), no monte Ida (Calímaco e Ovidio) ou en Dicte, como din Pseudo-Apolodoro e Diodoro (Julia García Moreno en nota á Biblioteca mitolóxica, px. 45).

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Bibliografía[editar | editar a fonte]

  • GRIMAL, Pierre: Diccionario de mitología griega y romana. Ed. Paidós, 1981.
  • PSEUDO-APOLODORO: Biblioteca mitológica. Tradución e notas de Julia García Moreno. Alianza Editorial 3ª ed. 2016 [a numeración segue a utilizada neste texto].