Fundada en 698 ao redor do núcleo orixinal da Mesquita de Al-Zaytuna, a Medina de Tunes desenvolveuse ao longo da Idade Media.[3] O eixe principal está entre a mesquita e o centro de goberno cara ao oeste no Kasbah. Ao leste esta mesma estrada principal estendese ata Bab el Bhar. As expansións cara ao norte e ao sur dividiron a Medina principal en dous suburbios ao norte (Bab Souika) e ao sur (Bab El Jazira).[4]
Antes do Imperio almohade, outras cidades como Mahdia e Kairouan serviron de capitais. Baixo o dominio dos Almohades, Tunes converteuse na capital de Ifriqiya,[5] e baixo a Hafsíes converteuse nun centro relixioso, intelectual e económico.[6] Foi durante o período de Hafsid que a Medina como agora a coñecemos tomou a súa forma esencial.[7] Adquiríu gradualmente varios edificios e monumentos que combinaban os estilos de Ifriqiya, Andaluz e as influencias orientais, pero tamén tomando prestado algunhas das columnas e capiteis do Imperio Romano e dos monumentos bizantinos.
↑Smart S. Baadj, Saladin, the Almohads and the Banū Ghāniya: The Contest for North Africa (12th and 13th centuries), BRILL, 2015 p.158 accessed 12/6/2017