Músculo esternocleidomastoideo

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Esternocleidomastoideo

O músculo esternocleidomastoideo ou esternocleidomastoide é un músculo da rexión superficial lateral do pescozo. As funcións principais son a de rotación da cabeza cara ao lado oposto e a flexión do colo. O esternocleidomastoideo está innervado polo nervio accesorio. Provén do cranio e vai ata as clavículas e escápulas.

Insercións[editar | editar a fonte]

  • A nivel superior insírese na liña nucal superior e na apófise mastoide do temporal.
  • A nivel inferior insírese na cara superior da clavícula (parte posterointerna) e na fosa supraesternal do esterno.

Relacións[editar | editar a fonte]

Ten unha cara superficial en contacto coa aponeurose cervical superficial e unha cara profunda relacionada co paquete vasculonervioso do pescozo, formado pola arteria carótide común, nervio vago e vea xugular interna. Na parte superior do pescozo a carótide común divídese en carótide interna e carótide externa.

Inervación e función[editar | editar a fonte]

É inervado polo nervio accesorio (XI par cranial), raíces C2-C3. A súa función é a de manter a testa erguida e elevar os ombros.