Liñaceiro de bico escuro

	Instancia de taxon
	Nome curto L. cannabina

Liñaceiro de bico escuro
	Linaria cannabina ; Carl von Linné 1758
	Instancia de taxon
	Nome curto L. cannabina
Conservación
	Especie pouco preocupante
Localización
	Área de distribución África
Clasificación taxonómica
	Categoría taxonómica especie
	Taxon superior Linaria
	Combinación orixinal Fringilla cannabina
	Sinónimo taxonómico Carduelis cannabina
Reino
Reino	Animalia
Filo	Chordata
Clase	Aves
Orde	Passeriformes
Familia	Fringillidae
Xénero	Linaria
Especie	L. cannabina
Datas
	Período de incubación 13 d
Masa
Dimensións
Masa
Masa	1,66 g peso de nacemento ; 19 g peso adulto
Envergadura	0,24 m
Tamaño da niñada	4,9
Freebase
Códigos e identificadores
Freebase
Freebase	/m/01_g2f
ITIS	997851
OTT	637969
UICN	22720441
Fontes e ligazóns
	Descrito pola fonte Encyclopædia Britannica "1911 Encyclopædia Britannica/Linnet (en) "; Collier's New Encyclopedia "Collier's New Encyclopedia (1921)/Linnet (en) " ;
	Wikidata G:Commons C:Commons

O liñaceiro de bico escuro^[1] (Linaria cannabina^[2]^[3]) é unha especie de pequena ave paseriforme da familia dos frinxílidos (Fringillidae).

Descrición

É un paxaro delgado cunha cola longa. As partes externas son pardas, a testa é algo abrancazada e o peteiro é gris. O macho no verán ten a caluga gris, parches vermellos na testa e peito vermello.

As femias e os exemplares novos non teñen o vermello e debaixo teñen branco, co papo moi lustroso. O canto ten trilos rápidos e píos. Ás veces pódeselles atopar centenares de millas dentro do mar.^[4] O seu nome científico vén polo seu agarimo ao Cannabis.

Distribución

A ave procrea en Europa, oeste de Asia, norte de África. É parcialmente residente, aínda que moitos paxaros do leste e do norte migran máis ao sur ou se mudan ás costas.

Terras abertas con sebes favorecen a cría. Constrúe os seus niños nunha mata, pondo 4 a 7 ovos. Pode voar en grandes flocos fóra da estación de procreación, ás veces mesturada con outros frinxílidos, tales como Linaria flavirostris, nas costas. Aliméntase de sementes.

Conservación

Así estaba Xan Xanelas,
coma pardillo no millo.

—Popular^[5]

O liñaceiro común está na Lista vermella IUCN marcada como en risco, e listada no Reino Unido Biodiversity Action Plan como de prioridade. As poboacións británicas declinan, atribuído ao incremento do uso de herbicidas, para abater matogueiras agresivas. Na Península Ibérica é moi abondoso.

Notas

↑ "Denominación das aves". Real Academia Galega. Consultado o 2024-12-06.
↑ Zuccon, Dario; Prŷs-Jones, Robert; Rasmussen, Pamela C.; Ericson, Per G. P. (February 2012). "The phylogenetic relationships and generic limits of finches (Fringillidae)". Molecular Phylogenetics and Evolution 62 (2): 581–596. doi:10.1016/j.ympev.2011.10.002.
↑ "Finches, euphonias « IOC World Bird List". www.worldbirdnames.org (en inglés). Consultado o 2017-06-07.
↑ "The Mirror of Literature, Issue 274" (en inglés).
↑ Penas Patiño, Xosé M.; Pedreira López, Carlos (1980). Guía das aves de Galicia. Ficha do pardillo común. Ilustrado por Calros Silvar. Vigo: Editorial Galaxia. p. 93. ISBN 84-7154-379-6.

Véxase tamén

Bibliografía

IUCN2006. Asesores: BirdLife International. 2004. ide: 53450. Carduelis cannabina.

Ligazóns externas

Identificación de sexos e idades no Atlas de Identificación das Aves de Aragón

[1] "Denominación das aves". Real Academia Galega. Consultado o 2024-12-06.

[2] Zuccon, Dario; Prŷs-Jones, Robert; Rasmussen, Pamela C.; Ericson, Per G. P. (February 2012). "The phylogenetic relationships and generic limits of finches (Fringillidae)". Molecular Phylogenetics and Evolution 62 (2): 581–596. doi:10.1016/j.ympev.2011.10.002.

[3] "Finches, euphonias « IOC World Bird List". www.worldbirdnames.org (en inglés). Consultado o 2017-06-07.

[4] "The Mirror of Literature, Issue 274" (en inglés).

[5] Penas Patiño, Xosé M.; Pedreira López, Carlos (1980). Guía das aves de Galicia. Ficha do pardillo común. Ilustrado por Calros Silvar. Vigo: Editorial Galaxia. p. 93. ISBN 84-7154-379-6.

[1]

[2]

[3]

[4]

[5]