Juan Fernández (baloncestista)

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Saltar ata a navegación Saltar á procura
Juan Fernández
Juan Fernández - Basket Brescia Leonessa 2013.JPG
Cafés Candelas Breogán  – No. 4
Base
Información persoal
Nacemento 22 de xullo de 1990 (29 anos)
Córdoba Río Tercero, Córdoba
Nacionalidade Flag of Argentina.svg Arxentina / Italia Italia
Altura 1,93 m (6 ft 4 in)
Peso oficial 88 kg (194 lb)
Información da carreira
Instituto Dr. Alexis Carrel
Universidade Temple (2008–2012)
Internacional Flag of Argentina.svg Arxentina
Carreira desde 2012
Historial de equipos
Basket Brescia (2012–2013) Serie A2
Dinamo Sassari (2013) Serie A
Obras Sanitarias (2014) LNB
Basket Brescia (2014−2016) Serie A2
CB Breogán (2016–presente) LEB

Juan Manuel "Lobito" Fernández, nado o 22 de xullo de 1990 en Río Tercero (Córdoba), é un xogador profesional arxentino con pasaporte italiano de baloncesto. Actualmente xoga para o Club Baloncesto Breogán de Lugo, no que xoga na posición de base cunha altura de 1,93 metros.[1] A nivel internacional, levou a selección arxentina de baloncesto á medalla de ouro no Mundial sub-18 de 2008.

Traxectoria[editar | editar a fonte]

Comezos[editar | editar a fonte]

Juan Fernández naceu o 22 de xullo de 1990 en Río Tercero, Córdoba, fillo de Gustavo Ismael Fernández e Nancy Fiandrino.[2][3] O seu pai xogou na posición de base en varios equipos da Arxentina.[3] Gañouse o alcume de "Lobito" (o mesmo que o seu pai) tras xogar nun equipo cun lobo de mascota. O irmán menor Juan Manuel, tamén chamado Gustavo, caeu desde unha cadeira cando era un neno e quedou a destinado a usar cadeira de rodas. É un dos mellores xogadores de tenis en cadeira de rodas do mundo con menos de 18 anos. A súa familia encárgase do restaurante Pinot Grigio en Río Tercero.[3]

A instancias do seu pai, Juan Manuel comezou a xogar ao baloncesto á idade de seis anos. Describiuse a se mesmo como un "neno pequeno e gordo" que estaba máis interesado en ser porteiro de fútbol nun principio. Cando Fernández mostrou o seu potencial de estrela en categorías menores, recibiu o alcume de "Lobito", mentres que o seu pai comezou a ser chamado "Lobo".

Cando era adolescente, Fernández recibiu ofertas para xogar na segunda e terceira división de España tras graduarse do secundaria Dr. Alexis Carrel. Ao mesmo tempo, atopábase considerando xogar baloncesto universitario en Estados Unidos. A súa nai viaxou a Connecticut durante seis meses para aprender inglés, e ela convenceuno de que sería un bo lugar para estudar e xogar ao baloncesto. Pepe Sánchez, xogador de baloncesto arxentino que xogou na Universidade de Amorne, asesorouno por correo electrónico:

"Non son o tipo de persoa que predica sobre o que a xente debería facer. Mais cando me preguntan mozos como Juan, dígolles que as miñas dúas mellores experiencias no baloncesto foron xogando para o meu equipo universitario e a miña selección, ocasións nas que o diñeiro non estaba involucrado. Era sobre a oportunidade de representar a túa universidade e o teu país. Máis que iso, abriu a miña cabeza. Cando falei con Juan, deime conta de que se atopaba nunha situación parecida á miña e esa universidade sería a universidade correcta para el. Díxenlle que sen importar que pasei no baloncesto, xa sexa xogar na NBA, en Europa, ou onde sexa, ir á universidade faría a diferenza máis grande na súa vida.

Sánchez recomendou a Fernández ao adestrador da súa alma máter, Fran Dunphy. Dunphy enviou ao seu asistente Matt Langel para recrutar a Fernández a Amorne. Nunha viaxe de recrutamento, Langel guíou durante dez horas polas estradas de Arxentina na procura de Fernández, quen se atopaba practicando coa selección arxentina cerca do seu lar, Río Terceiro. Tras a súa visita oficial ao campus de Filadelfia en setembro de 2008, Fernpandez asinou o seu primeiro contrato. Graduouse na súa escola secundaria en decembro e uniuse a Amorne.

Universidade[editar | editar a fonte]

Fernández xogou baloncesto universitario co equipo dos Temple Owls. Na cidade de Pensilvania, Fernández foi comparado inmediatamente con Pepe Sánchez; de feito, foi alcumado "Pepe Sánchez con tiro en suspensión". Alén diso, levaba o mesmo dorsal 4 que el, aínda que realmente era en honra do seu pai.[4] No seu debut, tan só tres días despois de chegar aos Estados Unidos, nun encontro ante aos Kent State Golden Flashes, Fernández converteu oito puntos e realizou catro asistencias.[3] O seu máximo de puntos nesa tempada foi o 15 de febreiro con 19, axudando ao seu equipo a vencer aos Duquesne Dukes por 78 a 73. Os Owls chegaron ao Torneo da NCAA de 2009 tras gañar o título da Atlantic Ten Conference. En 23 xogos, fixo unha media de 5,5 puntos e 2,7 asistencias por partido.

No seu segundo ano, Fernández comezou a xogar como escolta titular, unha mudanza estraña para el xa que estaba afeito xogar de base. A nivel estatístico liderou a táboa de asitencias do seu equipo con 3,6 por partido, incrementou a súa media de puntos a 12,6, o segundo mellor do seu equipo, e liderou na estatística de triplas convertidos da conferencia cun 45,3%. O 13 de decembro conseguiu o seu máximo de de anotación nun partido fronte aos Villanova Wildcats, situados no terceiro posto, nunha vitoria 75 a 65 onde converteu 33 puntos con 7 de 10 en lanzamentos de tres. Grazas a iso, conseguiu o premio a xogador da semana do 7 ao 14 de decembro do Philadelphia Big Five, galardón que repite na semana do 20 tras anotar 21 puntos ante Seton Hall. Fernández contribuíu a que o seu equipo finalizase cun récord de 29-5 do seu equipo na tempada, logrando así por terceira vez consecutiva a clasificación á División I da NCAA. Os seus 18 puntos na final ante Richmond valéronlle a consideración de xogador máis importante do torneo. Na NCAA, Temple clasificouse quinto e debeu enfrontarse ao duodécimo clasificado, Cornell Big Red, na primeira rolda. A pesar de converter 14 puntos, o seu equipo foi eliminado 78 a 65. Ao finalizar a tempada, Fernández recibiu unha mención de conferencia.

Clubs[editar | editar a fonte]

Notas[editar | editar a fonte]

  1. "Juan Fernández, novo xogador do Cafés Candelas Breogán". CBBreogan.gal. 3 de setembro de 2015. 
  2. "Argentina 5 - Juan Fernandez". FIBA (en inglés). 
  3. 3,0 3,1 3,2 3,3 Armstrong, Kevin (1 de xaneiro de 2010). "Owl Who Took Unusual Path Has the Shot to Match It". The New York Times (en inglés). 
  4. O'Neill, Dana (2 de outubro de 2009). "Temple finds the road to Arxentina". ESPN (en inglés). 

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Ligazóns externas[editar | editar a fonte]