Ibrox Stadium

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Saltar ata a navegación Saltar á procura
Ibrox Stadium
Ibrox Inside.jpg
Datos
Localización150 Edmiston Drive
Ibrox, Glasgow
Escocia, Reino Unido
Construción
Inauguración30 de decembro de 1899
Renovación1928
1978–1981
1990–1991
ArquitectoArchibald Leitch
Estadio
SuperficieHerba
Dimensións105 x 69
Capacidade50,987
PropietarioRangers FC
LocalíaRangers FC

O Ibrox Stadium (orixinalmente Ibrox Park) é un estadio de fútbol situado na ribeira sur do río Clyde, no distrito de Ibrox da cidade de Glasgow, en Escocia. Inaugurado en 1899, é sede habitual do Rangers FC.

Entrada do Ibrox Stadium

Historia[editar | editar a fonte]

A súa denominación orixinal era a de Ibrox Park mais agora ten como nome oficial o de Ibrox Stadium. Este estadio ten unha capacidade de 50,987 seareiros con tódalas súas bancadas de sentar e é un dos dous estadios de Escocia, xunto ó Hampden Park, que está denominado pola UEFA como un cinco estrelas. A nivel nacional tan só lle gaña en capacidade, amais de Hampden Park, o Celtic Park, que é o de máis capacidade do país.

Este campo de fútbol é a casa do Rangers dende 1899 e así o foi dende entón e segue a selo nos nosos tempos.

O récord que ostenta este campo é o de maior xente vendo un partido de liga de todo o Reino Unido. Foi en 1939 e asistiron, segundo os datos oficiais que se barallan, 118.567 persoas para ver un derbi do Old Firm co Celtic.

A súa última renovación data do 1997.

Traxedias na historia do estadio[editar | editar a fonte]

Por desgraza ocorreu ó longo da historia un par de traxedias no Ibrox Stadium, a primeira polos comezos do século XX (1902) e a segunda non hai moito tempo (1971).

A que sucedeu en primeiro termo foi a do 5 de Abril do 1902 nun partido entre as selecións nacionais de Escocia e de Inglaterra durante un encontro do Campionato Británico. Parte dunhas bancadas, que eran de madeira, viñéronse cara a abaixo e caeron os afeccionados alí presentes dende unha altura duns 12 m. Houbo 26 vítimas mortais e arredor de 500 feridos, polo que chegou a ser, daquela, o peor dos desastres acaecidos nun encontro de fútbol. A resposta inmediata ante este suceso foi o reforzamento dos chanzos con formigón en todo o Reino Unido. E a segunda ocorreu no 2 de xaneiro de 1971 cando nun partido contra os eternos rivais (o Celtic) o conxunto local foi quen de consegui-la igualada a un tanto nos derradeiros intres do encontro, o que supuxo unha reacción de tolemia xeneralizada entre os "Bluenoses" que rematou en 66 mortos e arredor de 200 feridos.