Herpes simple

Herpes simple
Aviso médico. Atención! Wikipedia non dá consellos médicos. Se cre que pode requirir tratamento, consúltello ao médico.
Infección por VHS-I no beizo inferior.
Instancia de doenza infecciosa clase de doenza sinal de síntoma  Subclase de infección vírica Simplexvirus infectious disease (en) doenza  Aspecto de saúde da muller  Causado por Human alphaherpesvirus 1 Human herpesvirus 2
Características
Especialidade médica infectoloxía dermatoloxía
Síntomas exantema (pt) bóchega low-grade fever (en) adenopatía
Fármacos para tratamento vidarabina (pt) Valaciclovir (pt) Aciclovir docosanol (en) acedoben sodium (en) penciclovir (pt) foscarnet (pt) trifluridine (en) benzocaína (pt) fanciclovir (pt)
Proceso de transmisión transmisión por contacto transmisión aérea placental transmission (en)
Códigos e identificadores MeSH D006561 CIAP-2 S71 DiseasesDB 5841 CIE-11 248851702 CIE-10 B00.9 eMedicine 218580 KEGG H00365
Fontes e ligazóns
Wikidata C:Commons

O herpes simple (do latín herpes, e do grego ἕρπης, «reptar») é unha doenza infecciosa inflamatoria de tipo vírico, que se caracteriza pola aparición de lesións cutáneas formadas por pequenas vesículas agrupadas en acio e rodeadas dun aro vermello. É causada polo virus herpes simplex, ou virus herpes hominis, de tipo I (VHS-1) que afecta cara, beizos, boca e parte superior do corpo, e de tipo II (VHS-2) que se presenta máis frecuentemente en xenitais e parte inferior do corpo. No presente, non existe cura definitiva para o herpes. Con todo hai varias formas de tratamento dispoñibles para reducir os síntomas e acelerar o proceso de curación das lesións, tras o cal o virus persistirá de forma latente no organismo até a reaparición do seguinte episodio activo. Os tipos de herpes simple débense distinguirse do herpes zóster que é unha entidade nosolóxica totalmente distinta.

Virus de herpes.

Contaxio do herpes

O virus do herpes simple pode atoparse nas vesículas causadas e ser liberados polas mesmas. Polo xeral, unha persoa adoita infectarse co HSV-II durante a relación sexual con alguén que teña a infección por HSV-II xenital. A transmisión pode darse a partir dunha parella sexual infectada que non ten unha vesícula visible e que non saiba que está infectada (sempre que haxa vesículas).

O tipo I só é responsable, aproximadamente, do 5 ao 10% dos herpes xenitais, aínda que ambos os virus poden ser transmitidos por contacto sexual. A infección inicial de herpes oral ocorre normalmente na nenez e non está clasificada como unha enfermidade de transmisión sexual. O 80% da poboación adulta é candidata a portar o HSV-1 e adoita adquirilo dunha forma non sexual.