H-IIA

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
H-IIA
Lanzamento do IGS-O3 mediante un foguete H-IIA.
Lanzamento do IGS-O3 mediante un foguete H-IIA.
Función Lanzador espacial pesado
Tamaño
Altura 49,0 m[1]
Diámetro 4,00 m[1]
Masa 289.000 kg[1]
Etapas 2[1]
Capacidade
Carga útil a LEO 11.730 kg[1]
Carga a
GTO
5000 kg[1]
Historia de lanzamentos
Estado En servizo[1]
Sitios de lanzamento Centro Espacial de Tanegashima[2]
Total de lanzamentos 22[1][2]
Éxitos 21[1][2]
Fallos 1[1][2]
Voo inaugural 29 de agosto de 2001[1][2]
Aceleradores (Etapa 0) - SRB-A (Solid Rocket Boosters-A)[1]
No aceleradores 2 ou 4[1][2]
Lonxitude 15,20 m[1]
Diámetro 2,50 m[1]
Masa baleiro 10.400 kg[1]
Masa cheo 76.400 kg[1]
Motores 1[1]
Pulo 2250,0 kN (no baleiro)[1]
Impulso específico 230 s (a nivel do mar), 280 s (no baleiro)[1]
Tempo de combustión 101 s[1]
Propelente Propelente sólido[1]
Aceleradores (Etapa 0) - Castor 4AXL[1]
No aceleradores {{{número}}}
Lonxitude 12,28 m[1]
Diámetro 1,02 m[1]
Masa baleiro 1723 kg[1]
Masa cheo 14.851 kg[1]
Motores 1[1]
Pulo 599,8 kN[1]
Impulso específico 266 s [1]
Tempo de combustión 60 s[1]
Propelente Propelente sólido (Polibutadieno cun 20% de aluminio)[1]
Primeira Etapa - LE-7A[1][2]
Lonxitude 37,20 m[1]
Diámetro 4,00 m[1]
Masa baleiro 13.600 kg[1]
Masa cheo 113.600 kg[1]
Motores 1 LE-7A[1]
Pulo 1098,0 kN (no baleiro)[1]
Impulso específico 390 s (a nivel do mar), 440 s (no baleiro) s[1]
Tempo de combustión 534 s[1]
Propelente Oxíxeno líquido e hidróxeno líquido[1]
Segunda Etapa - LE-5B[1]
Lonxitude 9,20 m[1]
Diámetro 4,00 m[1]
Masa baleiro 3000 kg[1]
Masa cheo 19.600 kg[1]
Motores 1 LE-5B[1]
Pulo 137,0 kN (no baleiro)[1]
Impulso específico 447 s[1]
Tempo de combustión 534 s[1]
Propelente Oxíxeno líquido e hidróxeno líquido[1]


O H-IIA (ou H-2A) é un foguete espacial xaponés produto do profundo redeseño do H-II. A diferenza do seu predecesor, o H-IIA é comercialmente viable e ten un menor custo de fabricación e uso.[1][2]

O H-IIA pode ser lanzado en catro variantes:[1][2]

  • Con 2 aceleradores de propelente sólido SRB-A.
  • Con 2 aceleradores de propelente sólido SRB-A e 2 aceleradores máis pequenos Castor 4AXL.
  • Con 2 aceleradores de propelente sólido SRB-A e 4 aceleradores máis pequenos Castor 4AXL.
  • Con 4 aceleradores de propelente sólido SRB-A.

Historial de lanzamentos[editar | editar a fonte]

Voo[1][2] Data[1][2] Rampa de lanzamento[1][2] Carga[1][2] Resultado[1][2] Notas[1][2]
TF1 29 de agosto de 2001 Centro Espacial de Tanegashima VEP 2 / LRE Éxito Primeiro voo dun H-IIA.
TF2 4 de febreiro de 2002 Centro Espacial de Tanegashima VEP 3 / MDS 1 / DASH Éxito
F4 10 de setembro de 2002 Centro Espacial de Tanegashima USERS / DRTS Éxito
F3 14 de decembro de 2002 Centro Espacial de Tanegashima ADEOS 2 / WEOS / FedSat 1 / Micro-Lab-Sat 1 Éxito
F5 28 de marzo de 2003 Centro Espacial de Tanegashima IGS-O1 / IGS Radar 1 Éxito
F6 29 de novembro de 2003 Centro Espacial de Tanegashima IGS-O2 / IGS Radar 2 Fallo Un dos aceleradores non se separou da primeira etapa.
F7 26 de febreiro de 2005 Centro Espacial de Tanegashima MTSat 1R Éxito
F8 24 de xaneiro de 2006 Centro Espacial de Tanegashima ALOS Éxito
F9 18 de febreiro de 2006 Centro Espacial de Tanegashima MTSat 2 Éxito
F10 11 de setembro de 2006 Centro Espacial de Tanegashima IGS-O2 Éxito
F11 18 de decembro de 2006 Centro Espacial de Tanegashima ETS 8 Éxito
F12 24 de febreiro de 2007 Centro Espacial de Tanegashima IGS Radar 2 / IGS-O3V Éxito
F13 14 de setembro de 2007 Centro Espacial de Tanegashima Kaguya / Rstar / Vstar Éxito
F14 23 de febreiro de 2008 Centro Espacial de Tanegashima WINDS Éxito
F15 23 de xaneiro de 2009 Centro Espacial de Tanegashima GOSAT / SOHLA 1 / SDS 1 / SpriteSat / PRISM / Kagayaki / KKS 1 / STARS 1 Éxito
F16 28 de novembro de 2009 Centro Espacial de Tanegashima IGS-O3 Éxito
F17 20 de maio de 2010 Centro Espacial de Tanegashima Planet C / IKAROS / DCAM 1 / DCAM 2 / UNITEC 1 / Waseda-SAT2 / Negai / K-SAT Éxito
F18 11 de setembro de 2010 Centro Espacial de Tanegashima QZS 1 Éxito
F19 23 de setembro de 2011 Centro Espacial de Tanegashima IGS-O4 Éxito
F20 12 de decembro de 2011 Centro Espacial de Tanegashima IGS Radar 3 Éxito
F21 17 de maio de 2012 Centro Espacial de Tanegashima GCOM-W / KOMPSat 3 / SDS 4 / Horyu 2 Éxito
F22 27 de xaneiro de 2013 Centro Espacial de Tanegashima IGS Radar 4 / IGS-O5V Éxito
F23 27 de febreiro de 2014 Centro Espacial de Tanegashima GPM / STARS 2 / ShindaiSat / TeikyoSat 3 / KSAT 2 / OPUSAT / INVADER / ITF 1 Éxito

Notas[editar | editar a fonte]

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Commons
Commons ten máis contidos multimedia na categoría: H-IIA

Outros artigos[editar | editar a fonte]