H-IIA
Aparencia
| H-IIA | |
|---|---|
| Función | Lanzador espacial pesado |
| país de orixe | Xapón[1] |
| Tamaño | |
| altura | 49,0 m[1] |
| diámetro | 4,00 m[1] |
| masa | 289.000 kg[1] |
| Etapas | 2[1] |
| Carga LEO | |
| masa | 11.730 kg[1] |
| Carga GTO | |
| masa | 5000 kg[1] |
| Lanzamento históricos | |
| Estado | En servizo[1] |
| Sitios | Centro Espacial de Tanegashima[2] |
| Total de lanzamentos | 22[1][2] |
| exitosos | 21[1][2] |
| fallos | 1[1][2] |
| Voo inaugural | 29 de agosto de 2001[1][2] |
| Acelerarores – SRB-A (Solid Rocket Boosters-A)[1] | |
| altura | 15,20 m[1] |
| diámetro | 2,50 m[1] |
| masa baleiro | 10.400 kg[1] |
| masa cheo | 76.400 kg[1] |
| impulsado por | 1[1] |
| potencia máxima | 2250,0 kN (no baleiro)[1] |
| Impulso específico | 230 s (a nivel do mar), 280 s (no baleiro)[1] |
| propelente | Propelente sólido[1] |
| Acelerarores – Castor 4AXL[1] | |
| altura | 12,28 m[1] |
| diámetro | 1,02 m[1] |
| masa baleiro | 1723 kg[1] |
| masa cheo | 14.851 kg[1] |
| impulsado por | 1[1] |
| potencia máxima | 599,8 kN[1] |
| Impulso específico | 266 s [1] |
| propelente | Propelente sólido (Polibutadieno cun 20% de aluminio)[1] |
| Primeira etapa – LE-7A[1][2] | |
| altura | 37,20 m[1] |
| diámetro | 4,00 m[1] |
| masa baleiro | 13.600 kg[1] |
| masa cheo | 113.600 kg[1] |
| impulsado por | 1 LE-7A[1] |
| potencia máxima | 1098,0 kN (no baleiro)[1] |
| Impulso específico | 390 s (a nivel do mar), 440 s (no baleiro) s[1] |
| propelente | Oxíxeno líquido e hidróxeno líquido[1] |
| Segunda etapa – LE-5B[1] | |
| altura | 9,20 m[1] |
| diámetro | 4,00 m[1] |
| masa baleiro | 3000 kg[1] |
| masa cheo | 19.600 kg[1] |
| impulsado por | 1 LE-5B[1] |
| potencia máxima | 137,0 kN (no baleiro)[1] |
| Impulso específico | 447 s[1] |
| propelente | Oxíxeno líquido e hidróxeno líquido[1] |
| [ editar datos en Wikidata ] | |
O H-IIA (ou H-2A) é un foguete espacial xaponés produto do profundo redeseño do H-II. A diferenza do seu predecesor, o H-IIA é comercialmente viable e ten un menor custo de fabricación e uso. A versión do H-IIA mellorada e usada principalmente para lanzar vehículos HTV denomínase H-IIB.[1][2]
O H-IIA pode ser lanzado en catro variantes:[1][2]
- Con 2 aceleradores de propelente sólido SRB-A.
- Con 2 aceleradores de propelente sólido SRB-A e 2 aceleradores máis pequenos Castor 4AXL.
- Con 2 aceleradores de propelente sólido SRB-A e 4 aceleradores máis pequenos Castor 4AXL.
- Con 4 aceleradores de propelente sólido SRB-A.
Historial de lanzamentos
[editar | editar a fonte]| Voo[1][2] | Data[1][2] | Rampla de lanzamento[1][2] | Carga[1][2] | Resultado[1][2] | Notas[1][2] |
|---|---|---|---|---|---|
| TF1 | 29 de agosto de 2001 | Centro Espacial de Tanegashima | VEP 2 / LRE | Éxito | Primeiro voo dun H-IIA. |
| TF2 | 4 de febreiro de 2002 | Centro Espacial de Tanegashima | VEP 3 / MDS 1 / DASH | Éxito | |
| F4 | 10 de setembro de 2002 | Centro Espacial de Tanegashima | USERS / DRTS | Éxito | |
| F3 | 14 de decembro de 2002 | Centro Espacial de Tanegashima | ADEOS 2 / WEOS / FedSat 1 / Micro-Lab-Sat 1 | Éxito | |
| F5 | 28 de marzo de 2003 | Centro Espacial de Tanegashima | IGS-O1 / IGS Radar 1 | Éxito | |
| F6 | 29 de novembro de 2003 | Centro Espacial de Tanegashima | IGS-O2 / IGS Radar 2 | Fallo | Un dos aceleradores non se separou da primeira etapa. |
| F7 | 26 de febreiro de 2005 | Centro Espacial de Tanegashima | MTSat 1R | Éxito | |
| F8 | 24 de xaneiro de 2006 | Centro Espacial de Tanegashima | ALOS | Éxito | |
| F9 | 18 de febreiro de 2006 | Centro Espacial de Tanegashima | MTSat 2 | Éxito | |
| F10 | 11 de setembro de 2006 | Centro Espacial de Tanegashima | IGS-O2 | Éxito | |
| F11 | 18 de decembro de 2006 | Centro Espacial de Tanegashima | ETS 8 | Éxito | |
| F12 | 24 de febreiro de 2007 | Centro Espacial de Tanegashima | IGS Radar 2 / IGS-O3V | Éxito | |
| F13 | 14 de setembro de 2007 | Centro Espacial de Tanegashima | Kaguya / Rstar / Vstar | Éxito | |
| F14 | 23 de febreiro de 2008 | Centro Espacial de Tanegashima | WINDS | Éxito | |
| F15 | 23 de xaneiro de 2009 | Centro Espacial de Tanegashima | GOSAT / SOHLA 1 / SDS 1 / SpriteSat / PRISM / Kagayaki / KKS 1 / STARS 1 | Éxito | |
| F16 | 28 de novembro de 2009 | Centro Espacial de Tanegashima | IGS-O3 | Éxito | |
| F17 | 20 de maio de 2010 | Centro Espacial de Tanegashima | Planet C / IKAROS / DCAM 1 / DCAM 2 / UNITEC 1 / Waseda-SAT2 / Negai / K-SAT | Éxito | |
| F18 | 11 de setembro de 2010 | Centro Espacial de Tanegashima | QZS 1 | Éxito | |
| F19 | 23 de setembro de 2011 | Centro Espacial de Tanegashima | IGS-O4 | Éxito | |
| F20 | 12 de decembro de 2011 | Centro Espacial de Tanegashima | IGS Radar 3 | Éxito | |
| F21 | 17 de maio de 2012 | Centro Espacial de Tanegashima | GCOM-W / KOMPSAT 3 / SDS 4 / Horyu 2 | Éxito | |
| F22 | 27 de xaneiro de 2013 | Centro Espacial de Tanegashima | IGS Radar 4 / IGS-O5V | Éxito | |
| F23 | 27 de febreiro de 2014 | Centro Espacial de Tanegashima | GPM / STARS 2 / ShindaiSat / TeikyoSat 3 / KSAT 2 / OPUSAT / INVADER / ITF 1 | Éxito | |
| F24 | 24 de maio de 2014 | Centro Espacial de Tanegashima | ALOS 2 / Rising 2 / UNIFORM 1 / Socrates / SPROUT | Éxito | |
| F25 | 7 de outubro de 2014 | Centro Espacial de Tanegashima | Himawari 8 | Éxito | |
| F26 | 3 de decembro de 2014 | Centro Espacial de Tanegashima | Hayabusa 2 / PROCYON / DESPATCH / Shin'en 2 | Éxito | |
| F27 | 1 de febreiro de 2015 | Centro Espacial de Tanegashima | IGS-Radar Spare | Éxito | |
| F28 | 26 de marzo de 2015 | Centro Espacial de Tanegashima | IGS-Optical 5 | Éxito | |
| F30 | 17 de febreiro de 2016 | Centro Espacial de Tanegashima | ASTRO H / Horyu 4 / ChubuSat 2 / ChubuSat 3 | Éxito | |
| F31 | 2 de novembro de 2016 | Centro Espacial de Tanegashima | Himawari 9 | Éxito | |
| F6 | 9 de decembro de 2016 | Centro Espacial de Tanegashima | HTV 6 | Éxito | |
| F32 | 24 de xaneiro de 2017 | Centro Espacial de Tanegashima | DSN 2 | Éxito | Versión H-2A-204. |
| F33 | 17 de marzo de 2017 | Centro Espacial de Tanegashima | IGS-Radar 5 | Éxito | Versión H-2A-202. |
| F34 | 1 de xuño de 2017 | Centro Espacial de Tanegashima | QZS 2 | Éxito | Versión H-2A-202. |
| F35 | 19 de agosto de 2017 | Centro Espacial de Tanegashima | QZS 3 | Éxito | Versión H-2A-204. |
| F36 | 9 de outubro de 2017 | Centro Espacial de Tanegashima | QZS 4 | Éxito | Versión H-2A-202. |
| F37 | 23 de decembro de 2017 | Centro Espacial de Tanegashima | GCOM-C / SLATS | Éxito | Versión H-2A-202. |
| F38 | 27 de febreiro de 2018 | Centro Espacial de Tanegashima | IGS-Optical 6 | Éxito | Versión H-2A-202. |
| F39 | 12 de xuño de 2018 | Centro Espacial de Tanegashima | IGS-Radar 6 | Éxito | Versión H-2A-202. |
| F40 | 29 de outubro de 2018 | Centro Espacial de Tanegashima | GOSAT 2 / KhalifaSat / Diwata 2B / Ten-Koh / AUTcube 2 / STARS-AO | Éxito | Versión H-2A-202. |
| F41 | 9 de febreiro de 2020 | Centro Espacial de Tanegashima | IGS-Optical 7 | Éxito | Versión H-2A-202. |
| F42 | 19 de xullo de 2020 | Centro Espacial de Tanegashima | Al-Amal | Éxito | Versión H-2A-202. |
| F43 | 29 de novembro de 2020 | Centro Espacial de Tanegashima | JDRS 1 | Éxito | Versión H-2A-202. |
| F44 | 26 de outubro de 2021 | Centro Espacial de Tanegashima | QZS 1R | Éxito | Versión H-2A-202. |
| F45 | 22 de decembro de 2021 | Centro Espacial de Tanegashima | Inmarsat-6 F1 | Éxito | Versión H-2A-204. |
| F46 | 26 de xaneiro de 2023 | Centro Espacial de Tanegashima | IGS Radar 7 | Éxito | Versión H-2A-202. |
| F47 | 6 de setembro de 2023 | Centro Espacial de Tanegashima | XRISM / SLIM | Éxito | Versión H-2A-202. |
| F48 | 12 de xaneiro de 2024 | Centro Espacial de Tanegashima | IGS-Optical 8 | Éxito | Versión H-2A-202. |
| F49 | 26 de setembro de 2024 | Centro Espacial de Tanegashima | IGS-Radar 8 | Éxito | Versión H-2A-202. |
| F50 | 28 de xuño de 2025 | Centro Espacial de Tanegashima | GOSAT-GW | Éxito | Versión H-2A-202. Último lanzamento dun foguete H-IIA. |
Notas
[editar | editar a fonte]- 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31 32 33 34 35 36 37 38 39 40 41 42 43 44 45 46 47 48 49 50 51 52 53 54 55 56 Mark Wade (2011). "H-2A" (en inglés). Consultado o 7 de abril de 2013.
- 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 Gunter Dirk Krebs (2011). Gunter's Space Page, ed. "H-2" (en inglés). Consultado o 7 de abril de 2013.
Véxase tamén
[editar | editar a fonte]| Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría: H-IIA |