H-I

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Saltar ata a navegación Saltar á procura
Véxase tamén: H-1 (motor foguete).
H-I
Modelo a escala dun H-I.
Modelo a escala dun H-I.
Función Lanzador espacial de capacidade media
País de orixe Xapón[1]
Tamaño
Altura 42,0 m[1]
Diámetro 2,44 m[1]
Masa 142.260 kg[1]
Etapas 3[1]
Capacidade
Carga útil a LEO 3200 kg[1]
Carga a
GTO
1100 kg[1]
Historia de lanzamentos
Estado Retirado[1]
Sitios de lanzamento Centro Espacial de Tanegashima[2]
Total de lanzamentos 9 (todos exitosos)[1][2]
Voo inaugural 13 de agosto de 1986[2]
Último voo 11 de febreiro de 1992[2]
Aceleradores (Etapa 0) - Castor 2[1]
No aceleradores 6 ou 9[1][2]
Lonxitude 6,04 m[1]
Diámetro 0,79 m[1]
Masa baleiro 695 kg[1]
Masa cheo 4424 kg[1]
Motores 1 TX-354-3[1]
Pulo 258,915 kN (no baleiro)[1]
Impulso específico 232 s (a nivel do mar), 262 s (no baleiro)[1]
Tempo de combustión 37 s[1]
Propelente Propelente sólido[1]
Primeira Etapa - ELTT / MB-3-3[1][2]
Lonxitude 22,00 m[1]
Diámetro 2,44 m[1]
Masa baleiro 4400 kg[1]
Masa cheo 85.800 kg[1]
Motores 1 MB-3-3[1]
Pulo 866,710 kN (no baleiro)[1]
Impulso específico 253 s[1]
Tempo de combustión 270 s[1]
Propelente Oxíxeno líquido e queroseno[1]
Segunda Etapa - LE-5[1]
Lonxitude 10,32 m[1]
Diámetro 2,49 m[1]
Masa baleiro 1800 kg[1]
Masa cheo 10.600 kg[1]
Motores 1 LE-5[1]
Pulo 102,900 kN (no baleiro)[1]
Impulso específico 450 s[1]
Tempo de combustión 370 s[1]
Propelente Oxíxeno líquido e queroseno[1]
Terceira Etapa - UM-129A[1]
Lonxitude 2,34 m[1]
Diámetro 1,34 m[1]
Masa baleiro 360 kg[1]
Masa cheo 2200 kg[1]
Motores 1 LE-5[1]
Pulo 77,400 kN (no baleiro)[1]
Impulso específico 220 s[1]
Tempo de combustión 68 s[1]
Propelente Propelente sólido[1]

O H-I (ou H-1) foi un foguete espacial xaponés que voou entre 1986 e 1992. Era unha versión licenciada dos foguetes Delta estadounidense e podía ser lanzado en tres variantes:[1][2]

  • Con 9 aceleradores e sen etapa superior de propelente sólido.
  • Con 6 aceleradores e con etapa superior de propelente sólido.
  • Con 9 aceleradores e con etapa superior de propelente sólido.

Os nove lanzamentos de foguetes H-I, feitos todos desde o Centro Espacial de Tanegashima, foron exitosos, pero foi retirado de servizo polo baixo rendemento económico á hora de lanzar satélites.[1][2]

Historial de lanzamentos[editar | editar a fonte]

Voo[1][2] Data[1][2] Rampla de lanzamento[1][2] Carga[1][2] Resultado[1][2] Notas[1][2]
H-15 13 de agosto de 1986 Centro Espacial de Tanegashima EGS (Ajisai) / JAS (Fuji 1A) / MABES (Jindai) Éxito Primeiro voo dun H-I.
H-17 27 de agosto de 1987 Centro Espacial de Tanegashima ETS 5 (Kiku 5) Éxito
H-18 19 de febreiro de 1988 Centro Espacial de Tanegashima Sakura 3A Éxito
H-19 16 de setembro de 1988 Centro Espacial de Tanegashima Sakura 3B Éxito
H-20 5 de setembro de 1989 Centro Espacial de Tanegashima GMS 4 (Himawari 4) Éxito
H-21 7 de febreiro de 1990 Centro Espacial de Tanegashima Mos 1b (Momo 1b) / DEBUT (Orizuru) / JAS 1b (Fuji 1b) Éxito
H-22 28 de setembro de 1990 Centro Espacial de Tanegashima BS 3a (Yuri 3a) Éxito
H-23 25 de agosto de 1991 Centro Espacial de Tanegashima BS 3b (Yuri 3b) Éxito
H-24 11 de febreiro de 1992 Centro Espacial de Tanegashima JERS 1 (Fuyo) Éxito Último voo dun H-I.

Notas[editar | editar a fonte]

  1. 1,00 1,01 1,02 1,03 1,04 1,05 1,06 1,07 1,08 1,09 1,10 1,11 1,12 1,13 1,14 1,15 1,16 1,17 1,18 1,19 1,20 1,21 1,22 1,23 1,24 1,25 1,26 1,27 1,28 1,29 1,30 1,31 1,32 1,33 1,34 1,35 1,36 1,37 1,38 1,39 1,40 1,41 1,42 1,43 1,44 1,45 1,46 1,47 1,48 1,49 1,50 1,51 1,52 1,53 1,54 1,55 1,56 1,57 Mark Wade (2011). "H-1" (en inglés). Consultado o 7 de abril de 2013. 
  2. 2,00 2,01 2,02 2,03 2,04 2,05 2,06 2,07 2,08 2,09 2,10 2,11 2,12 2,13 Gunter Dirk Krebs (2011). Gunter's Space Page, ed. "H-1" (en inglés). Consultado o 7 de abril de 2013. 

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Outros artigos[editar | editar a fonte]