Gárgola (mitoloxía)

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Gárgola (Galerie des Chimières, catedral de Nôtre-Dame, París.

Unha gárgola é un ser imaxinario, representado xeralmente en pedra, que presenta características a moitas veces grotescas.

O termo orixinouse a partir do francés gargouille, de gargouiller, 'producir un ruído semellante ao dun líquido nun tubo', derivado do latín gargărīzo, e este do grego antigo γαργαρίζω gargarízo, 'facer gargarexos'. Isto débese a que adoito as gárgolas mitolóxicas asimílanse ás gárgolas arquitectónicas.

No pasado pensábase que as gárgolas eran os gardiáns das catedrais e que durante a noite cobraban vida.

As quimeras ou figuras grotescas son un tipo de esculturas semellantes ás gárgolas.

Historia[editar | editar a fonte]

A orixe das gárgolas remóntase á Idade Media e relaciónase co auxe dos bestiarios e os tormentos do inferno. Certo é tamén que a imaxinación dos artistas medievais estaba influída por mitos aínda máis antigos. De feito, as primeiras gárgolas foron bautizadas co nome de 'grifóns', evidenciando así a súa raigame clásica. Porén, a iconografía gargólica non se limitaba á mera representación de grifóns, senón que plasmaba, ademais, a outros seres fabulosos que podían tomar a forma de animais, seres humanos ou unha mestura de ambos; pero sempre representados de maneira máis ou menos monstruosa.

As gárgolas cumprían basicamente a función de escorrentar a bruxas, demos e outros espíritos do mal, semellante á dos cans de Fu no extremo Oriente.

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Bibliografía[editar | editar a fonte]

  • IC El Brocense (2003): Gárgolas de la provincia de Cáceres. Cáceres: Dipùtación Provincial de Cáceres.
  • Calle Calle, Francisco (2008): Las gárgolas de la Catedral de San Antolín de Palencia.
  • Janetta, Rebold Benton (1997): Saintes Terreurs: les gargouilles dans l'architecture médiévale. Paris: Éd. Abbeville ISBN 2-87946-126-X.

Outros artigos[editar | editar a fonte]

Ligazóns externas[editar | editar a fonte]