Ferruccio Panagini

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Saltar ata a navegación Saltar á procura
Ferruccio Panagini
Ferruccio Panagini.jpg
Nacemento12 de outubro de 1929
 Novara
Falecemento20 de abril de 2010
 Novara
NacionalidadeItalia e Reino de Italia
editar datos en Wikidata ]
Ferruccio Panagini en 1953.

Ferruccio Panagini, nado en Novara (Piemonte) o 12 de outubro de 1929 e finado en Novara o 20 de abril de 2010, foi un xogador e adestrador de hóckey a patíns italiano campión do mundo en 1953.

Traxectoria[editar | editar a fonte]

Ferruccio Panagini iniciou a súa carreira deportiva no club da súa cidade natal, o Hockey Novara, club co que gañou seis ligas (1946, 1947, 1949, 1950, 1958 e 1959). Fixo o seu debut na selección italiana en 1948, a partir daquela e ata a súa retirada da selección azzurra en 1961 colleitou 157 participacións, aínda que o seu mellor momento na selección chegou en 1953 coa consecución do Campionato do Mundo disputado en Xenebra (Suíza) e que supuxo o primeiro título mundial de Italia nesta modalidade deportiva[1] Logo da súa etapa como xogador foi comisario técnico da selección italiana entre 1964 e 1969. Foi nomeado a Cavaliere della Repubblica Italiana.

Finalizada a súa experiencia na selección converteuse no adestrador do seu equipo de sempre, o Novara, gañando oito scudetti entre 1969 e 1977 coa única interrupción do campionato de 1976 no que se clasificou segundo. Foi galardoado coa Medalla de ouro ao valor atlético.

Palmarés[editar | editar a fonte]

Como xogador[editar | editar a fonte]

Hockey Novara[editar | editar a fonte]

Selección italiana[editar | editar a fonte]

Como adestrador[editar | editar a fonte]

Hockey Novara[editar | editar a fonte]

Notas[editar | editar a fonte]

  1. Esta competición tamén foi considerada Campionato de Europa.

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Ligazóns externas[editar | editar a fonte]