Euoplocephalus (/juːˌɒploʊˈsɛfələs/ yoo-OP-loh-SEF-ə-ləs) é un xénero de dinosaurosanquilosáuridosherbívoros moi grandes, que viviron durante o Cretáceo Superior no que hoxe é o Canadá. Só ten unha especie nomeada, Euoplocephalus tutus.
O primeiro fósil de Euoplocephalus foi atopado en 1897 en Alberta. En 1902, chamouse Stereocephalus, pero ese nome xa se lle puxera a un insecto, polo que foi cambiado en 1910. Máis tarde, atopáronse moitos máis restos de anquilosáuridos do Campaniano de América do Norte e moitas veces formaban xéneros separados. En 1971, Walter Coombs concluíu que todos pertencían a Euoplocephalus, que daquela era un dos dinosauros máis coñecidos. Porén, recentemente, os expertos chegaron á conclusión contraria, limitando os achados auténticos de Euoplocephalus a preto dunha ducia de exemplares. Estes inclúen unha serie de esqueletos case completos, polo que se sabe moito sobre a construción do animal.
Euoplocephalus alcanzou 5,3 metros (17 pés) de lonxitude e 2 toneladas métricas (2,2 toneladas curtas) de masa corporal. O seu corpo era baixo e moi plano e ancho, de pé sobre catro robustas patas. A súa cabeza tiña un curto fociño caído cun peteiro córneo para morder as plantas que eran dixeridas no intestino grande. Do mesmo xeito que outros anquilosáuridos, Euoplocephalus estaba en gran parte cuberto por placas de armadura ósea, entre elas filas de grandes escudos ovalados de crista alta. O pescozo estaba protexido por dous aneis óseos. Tamén podería defenderse activamente de depredadores como Gorgosaurus usando un pesado garrote ao final da súa cola.
