Estilbeno
| Estilbeno | |||||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| C₁₄H₁₂ | |||||||||||||||
|
Instancia de
| |||||||||||||||
|
Subclase de
| |||||||||||||||
|
Parte de
| |||||||||||||||
|
Composto por
| |||||||||||||||
| Propiedades xerais | |||||||||||||||
|
Masa
| |||||||||||||||
| Propiedades estruturais | |||||||||||||||
|
SMILES canónico
| |||||||||||||||
| Propiedades térmicas | |||||||||||||||
|
Punto de fusión
| |||||||||||||||
| Identificadores | |||||||||||||||
| |||||||||||||||
| Wikidata C:Commons | |||||||||||||||
O estilbeno é un hidrocarburo aromático de fórmula C14H12, do que existen dúas formas isómeras: o trans-1,2-difeniletileno (E-estilbeno) e o cis-1,2-difeniletileno (Z-estilbeno).
Co mesmo termo de "estilbenos" desígnanse tamén os derivados hidroxi e alcolxi do estilbeno simple, así como ás súas formas heterósido (glicósido) e polímeros.
A esta familia pertenen os polifenois naturais presentes en moitas familias de plantas superiores (por exemplo, o resveratrol da uva).
Xunto aos bifenilos e os fenantrenos conforman a familia dos estilbenoides.
Uso
[editar | editar a fonte]O estilbeno e unha das substancias utilizadas ilegalmente por algúns agricultores, tanto en forma libre como os seus derivados (sales o ésteres).
Esta substancia está prohibida en diversos países, como en Francia.[1]
Etimoloxía
[editar | editar a fonte]Seu nome provén do grego antigo στίβω stílbō, "brillar", debido ás súas propiedades de fluorescencia.

Notas
[editar | editar a fonte]- ↑ Decreto de 4 de decembro de 2008, relativo á aplicación da condicionalidade na relación de 2008 Arquivado 12 de febreiro de 2009 en Wayback Machine..
| Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría: Estilbeno |