Estevo II de Blois

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Saltar ata a navegación Saltar á procura
Estevo II de Blois
StepanBlois 1089.jpg
Nacemento1045
Falecemento19 de maio de 1102
 Ramla
CausaMorto en combate
SoterradoRamla
NacionalidadeFrancia
Ocupaciónmilitar
PaiTeobaldo III de Blois
NaiGersende de Maine
CónxuxeAdela da Normandia
FillosWilliam, Count of Sully, Teobaldo IV de Blois, Estevo I de Inglaterra, Mathilde of Blois, Lithuise of Blois, Henrique de Blois, Eleanor of Champagne, Agnès de Blois, Emma de Blois, Humbert de Blois, Comte de Virtus, Odo de Blois, Adela de Blois, Phillip de Châlon, Agnes de Blois, Eleanor de Blois, Alice de Blois, William, Count of Sully (en), Maud de Blois e Henry of Winchester
IrmánsHugo V, Odo III, Count of Champagne, Hugues de Champagne e Fulco I, Margrave of Milan
editar datos en Wikidata ]

Estevo II de Blois, ou polo seu nome completo, Estevo II Henrique, nado c. 1048 e finado o 19 de maio de 1102, foi conde de Blois e Chartres.

Traxectoria[editar | editar a fonte]

Orixes familiares[editar | editar a fonte]

Era fillo de Teobaldo III de Blois, tamén conde de Blois.

Matrimonio e descendencia[editar | editar a fonte]

Casou con Adela de Normandía, unha das fillas de Guillerme I de Inglaterra, ao redor de 1080 en Chartres.

  1. Guillerme de Sully (m. 1150), casado con Inés de Sully.
  2. Teobaldo II de Champaña.
  3. Otón, que morreu novo.
  4. Estevo de Inglaterra, rei de Inglaterra.
  5. Lucía-Mahaut.
  6. Inés.
  7. Leonor de Blois, casada con Raúl I de Vermandois.
  8. Alix.
  9. Lithuise de Blois.
  10. Henrique de Blois, bispo de Winchester.
  11. Humberto, que morreu novo.

Primeira Cruzada[editar | editar a fonte]

Estevo II foi un dos líderes da Primeira Cruzada e é coñecido por ter escritas cartas de carácter moi entusiasta á súa muller Adela, nas que se refería ao progreso da cruzada. Foi un dos comandantes da vangarda cruzada durante a batalla de Dorilea o 1 de xullo de 1097[1]. Regresou a casa en 1098, durante o longo cerco de Antioquía e sen ter cumprido o seu voto para chegar a Xerusalén. Foi presionado por Adela para realizar unha segunda peregrinación, para o que se incorporou á Cruzada do 1101, de entidade menor que a anterior, xunto con outros que tamén volveran a casa antes do final da primeira. En 1102, Estevo morreu en combate durante a batalla de Ramla, aos cincuenta e sete anos.

Notas[editar | editar a fonte]

  1. The First Crusade 1096-99: Conquest of the Holy Land (en anglès). Osprey Publishing. 2003. ISBN 1841765155. 

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Bibliografía[editar | editar a fonte]

  • Brundage, James A. (1960). "An Errant Crusader: Stephen of Blois". Traditio 16: 380–395. doi:10.1017/S0362152900006139. 
  • Evergates, Theodore, ed. (1999). Aristocratic Women in Medieval France. University of Pennsylvania Press. 
  • Evergates, Theodore (2007). The Aristocracy in the County of Champagne, 1100-1300. University of Pennsylvania Press. 
  • Evergates, Theodore (2016). Henry the Liberal: Count of Champagne, 1127-1181. University of Pennsylvania Press. 
  • Tyerman, Christopher (2006). God's war: a new history of the Crusades. Harvard University Press.