Cultura calima

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Saltar ata a navegación Saltar á procura
Representación dun indíxena da cultura calima no Museo do Ouro Calima.
Territorio histórico da cultura calima.

A cultura calima (entre os anos -200 e 400) é unha serie de culturas precolombianas que se desenvolveron en Valle del Cauca, Colombia.[1] As catro culturas que ocuparon sucesivamente o val e que conforman a cultura calima reciben os nomes de ilama, yotoco, sonso e malagana.[1]

O Museo Arqueolóxico Calima de Darién e o Museo do Ouro Calima conteñen importantes coleccións de obxectos da cultura calima.[1]

Historia[editar | editar a fonte]

A cultura calima abrangue a diferentes grupos que vivían nesa rexión durante diferentes períodos de tempo, pero por mor ás semellanzas dos restos arqueolóxicos e ó feito de que estas persoas habitaban nas mesmas zonas, a rexión coñécese como Calima.

Localizábanse na Cordilleira occidental dos Andes, no suroeste de Colombia (actual Valle del Cauca), a unha altura de 1 500 metros de altitude[2]

A historia da cultura calima divídese en dous grandes períodos:

  • Os cazadores e recolectores: A etapa inicial e máis primitiva durou preto de 6 mil anos.
  • Culturas e sociedades: ilama, yotoco e sonso.

Pertencían ó grupo lingüístico caribe, relacionados cos panches e os muzos.[3]

Os termos yotoco e sonso son termos indíxenas que sobreviviron á época colonial. Ilama era o nome dun pobo de territorio sonso que en 1552 se atopaba baixo o mando dun cacique de nome “Bonba”, rei da terra.

  • Fase ou cultura ilama: 1600-200/100 a. C.
  • Fase ou cultura yotoco: 100 a. C.-200 d. C.
  • Fase ou cultura sonso: 200 d. C.
  • Debido ó achado en 1992 dun cemiterio precolombiano, algunhas fontes inclúen á cultura malagana:200 a.C. a 200 d.C.[4]

Notas[editar | editar a fonte]

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Outros artigos[editar | editar a fonte]