Ceftriaxona

Ceftriaxona
C₁₈H₁₈N₈O₇S₃
Nome estilizado     cefTRIAXone    Denominación Común Internacional     ceftriaxone (en)
Instancia de tipo de entidade química  Subclase de cefalosporina  Composto por nitróxeno (N₂) carbono (C)  Uso fármaco  Ten o papel inhibidor encimático WHO medicamento esencial antibiótico bactericida  SMILES canónico CN1C(=NC(=O)C(=O)N1)SCC2=C(N3C(C(C3=O)NC(=O)C(=NOC)C4=CSC(=N4)N)SC2)C(=O)O  SMILES isomérico CN1C(=NC(=O)C(=O)N1)SCC2=C(N3[C@@H]([C@@H](C3=O)NC(=O)/C(=N\OC)/C4=CSC(=N4)N)SC2)C(=O)O
Características  Atopado no taxon Stachybotrys chartarum  Ingrediente activo en Rocephin (en)  Condición médica tratada Escherichia coli infectious disease (en) infección estafilocócica meninxite infección bacteriana por gramnegativas meninxite bacteriana sepse endocardite infecciosa pneumonía gonorrea celulite infección urinaria otite média (pt) doença inflamatória pélvica (pt) pneumonía bacteriana infección do tracto respiratorio superior doenza de Lyme enterite (pt) otite média (pt) infección urinaria Doenza ósea infecciosa gonorrea proctite (pt) cancro mole (pt) doenza do sistema reprodutivo femenino epididimite (pt) peritonite meninxite  Efectos alterados por Varfarina (pt)  Categoría farmacolóxica embarazo Australian pregnancy category B1 (en) US pregnancy category B (en)
Implicados  Fabricante Pfizer
Cifras e dimensións  Masa    554,046058 Da  Dose diaria    2 g
Códigos e identificadores Freebase /m/03x2w7 MeSH D002443 OpenAlex C2776520383 CAS 73384-59-5 ATC J01DD04 PubChem 5479530 ChemSpider 4586394 UNII 75J73V1629 ChEBI 29007 ChEMBL CHEMBL161 IUPHAR 5326 Beilstein 6495519 InChl Modelo3D KEGG D07659 CE 277-405-6 Drugbank DB01212
Wikidata C:Commons

A ceftriaxona é un antibiótico do grupo das cefalosporinas, activo fronte a unha gran cantidade de bacterias, tanto grampositivas coma gramnegativas. Pódese administrar por vía intravenosa e intramuscular.

Mecanismo de acción

A ceftriaxona é un antibiótico beta-lactámico, polo que altera a produción da parede bacteriana, uníndose ás proteínas ligandos da penicilina ou PBPs.

Usos

Emprégase habitualmente en diversos tipos de infección: pneumonía, infección do tracto urinario, meninxite, endocardite (por patóxenos do grupo HACEK), peritonite bacteriana espontánea e outros.

Dosificación

A dose máis habitual é de 2 gramos diarios, agás na meninxite, onde se administran 2 gramos cada 12 horas. Nos casos de insuficiencia renal moi grave (taxa de filtrado glomerular inferior a 10), a dose debe reducirse a 1 gramo diario.

Véxase tamén

Bibliografía

• Guía de terapéutica antimicrobiana 2008. Mensa J., Gatell J. Mª, Azanza J. R,, et al. Elsevier Doyma, 2008. ISBN 978-84-458-1813-8.

---

Este artigo sobre medicina é, polo de agora, só un bosquexo. Traballa nel para axudar a contribuír a que a Galipedia mellore e medre.  Existen igualmente outros artigos relacionados con este tema nos que tamén podes contribuír.

---