A cótila (grego:κοτύλη) é unha cunca pequena e profunda de dúas asas de uso puramente doméstico na Antiga Grecia.
Tamén se usaba este termo para expresar a súa medida de capacidade, equivalente aproximadamente un cuarto de litro[1] (c. 0,270 l, a metade do xestesgrego e o sextarioromano.
A cótila aparece xunto co aríbalo no período protocorintio antigo que vai desde o ano 730 a. C. ao 700 a. C. Estas novas formas de vasos úsanse especialmente para marcar a cronoloxía do período protocorintio.
A evolución da cótila marcarase pola súa decoración, pasando dun vernizado completo até ser substituído por unha serie de liñas horizontais paralelas, con alternancia de bandas claras e escuras.