Blanca Varela

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Saltar ata a navegación Saltar á procura
Blanca Varela
BlancaVarela.jpg
Nome completoBlanca Leonor Varela Gonzales
Nacemento10 de agosto de 1926
 Lima
Falecemento12 de marzo de 2009
 Lima
NacionalidadePerú
Educada enUniversidade Nacional Maior de São Marcos
Ocupaciónpoetisa e escritora
NaiSerafina Quinteras
CónxuxeFernando de Szyszlo
Coñecido/a porAnimal concert, sen etiquetar, sen etiquetar, sen etiquetar e sen etiquetar
PremiosCommander of the Order of the Sun of Peru‎
editar datos en Wikidata ]

Blanca Leonor Varela Gonzales, nada en Lima o 10 de agosto de 1926 e finada o 12 de marzo de 2009, foi un poeta peruana, considerada como unha das voces poéticas máis importantes do xénero en América Latina.

Traxectoria[editar | editar a fonte]

Iniciouse en poesía na Universidade Nacional Maior de San Marcos na capital peruana, onde ingresou en 1943, para estudar Letras e Educación. Nesta universidade coñece a Sebastián Salazar Bondy, Javier Sologuren, Jorge Eduardo Eielson, e a quen sería o seu futuro esposo, o pintor Fernando de Szyszlo, con quen tivo dous fillos.

A partir de 1947, empezou a colaborar na revista Las Moradas que dirixía Westphalen. En 1949 chegou a París, onde entrou en contacto coa vida artística e literaria do momento, guiada por Octavio Paz, unha figura determinante na súa carreira literaria, que a vinculou co círculo de intelectuais latinoamericanos e españois radicados en Francia. Desta etapa data a súa amizade con Jean-Paul Sartre, Simone de Beauvoir, Henri Michaux, Alberto Giacometti, Léger, Tamayo e Carlos Martínez Rivas, entre outros.

Despois da súa longa tempada en París, Varela viviu en Florencia e logo en Washington, cidades onde se dedicou a facer traducións e eventuais traballos xornalísticos. En 1962, regresa a Lima para estabelecerse definitivamente e cando viaxa adoita facelo principalmente ós Estados Unidos, España e Francia. O feito que algunhas das súas obras sexan traducidas ó alemán, francés, inglés, italiano, portugués e ruso implica un recoñecemento á súa obra fóra das fronteiras do seu país natal. A diferenza doutros escritores, Blanca Varela non adoitaba dar entrevistas e as súas aparicións en público son máis ben escasas e discretas. Foi condecorada coa Medalla de Honra polo Instituto Nacional de Cultura do Perú.

Morreu o 12 de marzo de 2009 en Lima, á idade de 82 anos.

Obras[editar | editar a fonte]

  • Ese puerto existe, 1959
  • Luz de día, 1963
  • Valses y otras falsas confesiones, 1971
  • Ejercicios materiales, 1978 - 1993
  • Canto Villano, 1978
  • Camino a Babel , 1986
  • El libro de barro, 1993 - 1994
  • Concierto animal, 1999
  • El falso teclado, 2001