Benigno Rey Balbís

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Saltar ata a navegación Saltar á procura
Benigno Rey Balbís
Nacemento1912
 Reboredo, Ouces, Bergondo
Falecemento11 de novembro de 1993
 Gandarío, Ouces, Bergondo
NacionalidadeEspaña
Ocupaciónmembro da resistencia
IrmánsFrancisco Rey Balbís
editar datos en Wikidata ]

Benigno Rey Balbís, nado en Reboredo (Bergondo) en 1912 e finado en Gandarío o 11 de novembro de 1993,[1] foi un guerrilleiro antifranquista galego.

Traxectoria[editar | editar a fonte]

Fillo de Benigno Rey Infante, patrón de barco, e irmán de Francisco Rey Balbís. Mariñeiro, en maio de 1935 aprobou o exame de patrón de tráfico.[2] Foi enlace da IV Agrupación do Exército Guerrilleiro de Galicia que comandaba o seu irmán Moncho. Conseguiu marchar a Francia en 1950. A garda civil obrigou a súa irmá Josefa a identificar como seu o cadáver dun guerrilleiro falecido o 4 de outubro de 1950 cando a garda civil o sorpredeu xunto cun compañeiro refuxiados nunha casa dos Campos de Vigo de San Xurxo de Moeche (Moeche) onde se ocultaban. Cercados, saíron en estampida, un foi ferido e despois rematado no chán mentres o outro logrou romper o cerco e fuxir. O cadáver do guerrilleiro foi soterrado no cemiterio de Moeche e a súa defunción inscrita no Rexistro civil como Benigno Rey Balbís.[3] Benigno retornou a Galicia en 1979. Nas eleccións municipais de 1983 formou parte da candidatura de Esquerda Galega ao concello de Bergondo.[4] Morreu en Gandarío (Bergondo) o 11 de novembro de 1993.

Vida persoal[editar | editar a fonte]

Casou con María Lata Bujía e foi pai de María del Carmen, Fina, Benigno e Francisca Rey Lata.

Notas[editar | editar a fonte]

  1. Necrolóxica en La Voz de Galicia, 13-11-1993, p. 70.
  2. La Voz de Galicia, 16-5-1935, p. 8.
  3. La tumba del guerrillero desconocido, La Voz de Galicia, Ferrol, 8 4-2001, p. 9.
  4. La Voz de Galicia, 24-4-1983, p. 42.

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Ligazóns externas[editar | editar a fonte]