Automóbil eléctrico

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Saltar ata a navegación Saltar á procura
O Tesla Model 3 é o automóbil eléctrico máis vendido na historia, con 536.000 unidades a maio de 2020.[1]

Un automóbil eléctrico é un vehículo para transporte de persoas ou de mercadorías, propulsado por un ou máis motores eléctricos, usando enerxía eléctrica almacenada normalmente en baterías recargables. Os motores eléctricos proporcionan aos automóbiles eléctricos un par motor instantáneo, proporcionando unha aceleración rápida. Son tamén até tres veces máis eficientes que un motor de combustión interna.[Cómpre referencia]

A decembro de 2019 circulaban no mundo 7,2 millóns de vehículos eléctricos, contando os eléctricos puros (dous terzos) e os híbridos enchufables (o resto). China ten a maior frota de automóbiles eléctricos en uso, con 3,4 millóns, o 47% do parque global, seguido de Europa con 1,7 millóns (25%), e os Estados Unidos con 1,45 millóns (20%).[2]

Historia[editar | editar a fonte]

Automóbil eléctrico de Thomas Parker de 1895
Thomas Edison xunto a un automóbil eléctrico en 1913 (cortesía de National Museum of American History)
Henney Kilowatt de 1959
O xeneral Motors EV1 estivo en venda entre 1996 e 1999

Os primeiros coches eléctricos xurdiron na década de 1880.[3] De feito, os coches eléctricos foron populares a finais do século XIX e comezos do século XX, ata que os avances nos motores de combustión interna, sobre todo coa introdución do motor de arranque eléctrico, e a produción en masa de coches de gasolina máis baratos e cun combustible a bo prezo levaron ao declive do uso de coches eléctricos.

Tras varias décadas no esquecemento, a crise do petróleo de 1973 produciu un breve renacemento no interese polos vehículos eléctricos durante a década de 1970 e 1980, aínda que tampouco chegaron a alcanzar a comercialización en masa.[4][5]

Na actualidade,[cando?] varios gobernos nacionais e locais estableceron incentivos para os vehículos eléctricos ou híbridos enchufables, exencións de impostos e outras axudas para promover a introdución e a adopción no mercado deste tipo de vehículos. Os vehículos eléctricos son significativamente máis silenciosos que os vehículos de combustión interna. Non emiten contaminantes durante a súa circulación, posibilitando unha gran redución da contaminación local e dependendo do método usado para a xeración da electricidade empregada, poden comportar unha significativa redución da emisión de gases de efecto invernadoiro).[6]

Vantaxes e inconvenientes (2013)[editar | editar a fonte]

Inconvenientes[editar | editar a fonte]

  1. Carga das baterías e prezo. As baterías de máis de 400 km de autonomía son moi custosas e recárganse nunhas 9 horas sen minguar a súa capacidade. Para evitar este problema sería necesario cambiar as baterías descargadas por outras con carga de maneira inmediata, de forma tal que ao encher nunha estación de servizo o vehículo ingresase case sen enerxía eléctrica e saíse de alí total ou parcialmente cargado poucos minutos máis tarde. Para iso as baterías deberían adaptarse perfectamente de maneira de poder cambiarse rapidamente e que isto puidese facerse tanto de forma total como fraccionada.
  2. En certos casos, a electricidade utilizada para recargar as baterías prodúcese mediante materias primas contaminantes como o carbón. En España, por exemplo, a electricidade utilizada para as baterías supón unhas emisións de dióxido de carbono de 0,276 kg/kWh xerado.
  3. Menor autonomía que un coche convencional dado que necesita recargas frecuentes.
  4. O forte custo de compra inicial. Nalgúns casos o prezo dun coche eléctrico triplica ao dun coche convencional. Exemplo: Un Toyota Corolla, gama alta de Toyota, pode custar ao redor de 17 000 euros co básico, un vehículo eléctrico como o THINK City alcanza no mercado os 30 114 euros. Isto podería solucionarse se os fabricantes o decidisen pois xa se comprobou que os vehículos híbridos que estes tenden a baixar de prezo e gañar mercado rapidamente.
  5. A pouca accesibilidade que existe en canto as recargas. Problema que se irá solucionando aos poucos, ao fornecer os puntos de recarga «electrolineiras» por parte do país. Pero para iso quizais sexa imprescindible que as estacións de servizo poidan cambiar as baterías descargadas (total ou parcialmente) por outras con carga de maneira inmediata. Desta forma a empresa interesaríase polo novo negocio e o usuario veríase compensado ao pagar por un servizo que lle aforraría moito tempo de espera.

Vantaxes[editar | editar a fonte]

  1. O seu mantemento e custo do "combustible" é moito menor ao dun convencional. O Tesla Model S, por exemplo, gasta 700 dólares de electricidade ao ano; o Porsche Panamera Turbo gasta 3400 dólares de combustible ao ano.[Cómpre referencia]
  2. Maior eficiencia, motor a partir de 0 revolucións e a total ausencia de marchas (en caso de ter transmisión a mesma pode aproveitar a potencia de maneira máis eficiente sen retardo ningún), o que se traduce en mellor resposta en aceleración.[Cómpre referencia]
  3. Nos deportivos, o uso de potencia distribuída nas rodas e control do par motor de cada un proporciona unha maior estabilidade nas curvas, e por tanto, en seguridade.
  4. Segundo Francisco Laverón, Miguel Ángel Muñoz e Gonzalo Sáenz de Miera, dous economistas e un enxeñeiro da compañía Iberdrola, un coche consegue unha eficacia dun 77 % se a electricidade procede de fontes renovables, mentres que un 42 % se procede de enerxía eléctrica baseada en gas natural. Ademais estes autores aseguran que un coche eléctrico podería percorrer case o dobre de quilómetros que un de gasolina.[7]
  5. Poden recargar a súa batería mediante o freado rexenerativo, prolongando así a vida útil das balatas do sistema de freado (o cal aumenta a súa autonomía de certa forma aínda que a mesma só presente un aumento insignificante pero aínda así é unha vantaxe xa que co pasar do tempo e as melloras tecnolóxicas o freado rexenerativo podería axudar a estender a autonomía).
  6. Co pasar dos anos a tecnoloxía das baterías mellorou para ofrecer unha autonomía case similar a algúns vehículos de combustión interna de reducida cilindrada; en modelos máis grandes mesmo poden ter as mesmas comodidades pero tamén se afán os donos dos mesmos a novos hábitos de condución.
  7. Prevese tamén que nun futuro os mesmos vehículos poidan fornecer enerxía suplementaria á rede eléctrica en caso necesario ou tamén prover subministración para un fogar media durante certos períodos de tempo como continxencias eléctricas (para esta modalidade desenvólvense os sistemas V2G.[8] ).

Recarga[editar | editar a fonte]

Estación de carga alimentada por enerxía solar mediante paneis instalados na cuberta

Actualmente a infraestrutura de recarga para coches eléctricos atópase avanzada en todos os países de Europa grazas aos avances realizados nos últimos anos. España en particular atópase á cabeza na rede de recarga rápida, xa que dispón de 1244 puntos de recarga rápida, contando con 33 211 coches eléctricos.[9][10] Trátase do país europeo con mellor proporción de cargadores rápidos por coches eléctricos. Este despregamento segue crecendo grazas aos plans de expansión das compañías de instalación e recarga. En 2018, Iberdrola anunciou a maior rede de estacións de recarga rápida en autovías e corredores en España, coa instalación de 200 estacións de recarga rápida: polo menos unha cada 100 km das principais vías, que se suma á previsión de instalar 25 000 puntos de recarga até o ano 2021, incluíndo 16 000 en fogares e 9000 en empresas que ofrezan recagar aos seus empregados.[11][12]

País Coches eléctricos Puntos de recarga rápida
Alemaña 216,264 5,074
Reino Unido 212,651 4,008
Noruega 274,207 3,426
Francia 180,277 1,975
España 33,211 1,242
Holanda 152,510 1,069
Suecia 87,031 1,023
Suíza 37,596 846
Italia 25,363 833
Austria 30,273 575

Consumo[editar | editar a fonte]

O Nissan Leaf foi o modelo eléctrico máis vendido no mundo a decembro de 2019 con 450 000 unidades.[13][14]
O Tesla Model S foi declarado automóbil verde do ano 2013

Os vehículos eléctricos destacan polo seu alto rendemento na transformación da enerxía eléctrica da batería na enerxía mecánica coa que se moverá o vehículo (60-85%), fronte ao rendemento da transformación da enerxía do depósito de gasolina na enerxía mecánica que move un vehículo de gasolina (15-20%).[15] O presente e futuro das baterías do vehículo eléctrico parece pasar pola batería de ión de litio, que cada vez se fabrica con maior densidade de carga e lonxevidade permitindo mover motores máis potentes, aínda que por agora a autonomía media dun utilitario eléctrico atópase ao redor dos 150 km. No entanto, deportivos eléctricos máis caros conseguiron aumentar esa autonomía até os 483 km, como o modelo de 70 kWh do Tesla Roadster. Co obxectivo de saber o consumo que supón o vehículo eléctrico, existen distintas ferramentas, como o programa CEVNE[16] ou o usar táboas de consumo cada 100 km dos principais vehículos eléctricos saídos e por saír nun curto prazo de tempo e o consumo de kWh da batería por cada 100 km de cada un deles e da media.

kWhB/100km que consomen os principais vehículos eléctricos
Modelo (kWh) Autonomía (km) kWhBatería/100km
Mega e-City[17] 9 100 9
Reva L-ion[18] 11 120 9,17
Think City[19] 25 200 12,50
Mitsubishi i-Miev[20] 16 130 12,31
Citroën C-Zero[21][22] 16 130 12,31
Renault Fluence ZE[23] 24 175 13,71
Nissan Leaf[24] 24 160 15,00
Tesla Roadster 42 42 257 16,34
Tesla Roadster 70[25] 70 483 14,49
MEDIA 26,11 193 12,76

Vendas[editar | editar a fonte]

Matriculación de automóbiles eléctricos liviáns enchufables nos principais mercados mundiais entre 2011 e 2019

Os turismos eléctricos máis vendidos en Europa no 2019 foron:[26]

Modelo Europa 2019
Tesla Model 3 95.247
Renault ZOE 47.408
Nissan Leaf 33.155
BMW i3 32.828
Volkswagen e-Golf 28.710
Hyundai Kona Eléctrico 22.667
Audi e-tron 18.483
Jaguar I-Pace 12.722
Smart Fortwo ED 11.825
Kia e-Niro 10.139
Hyundai Ioniq Eléctrico 9.771
Tesla Model 8.810

Notas[editar | editar a fonte]

  1. "El Tesla Model 3 ya es el coche eléctrico más vendido de la historia". 
  2. International Energy Agency (IEA), Clean Energy Ministerial, and Electric Vehicles Initiative (EVI) (xuño de 2020). "Global EV Outlook 2020: Enterign the decade of electric drive?". IEA Publications. Consultado o 2020-06-15.  See Statistical annex, pp. 247–252 (See Tables A.1 and A.12). The global stock of plug-in electric passenger vehicles totaled 7.2 million cars at the end of 2019, of which, 47% were on the road in China. The stock of plug-in cars consist of 4.8 million battery electric cars (66.6%) and 2.4 million plug-in hybrids (33.3%). In addition, the stock of light commercial plug-in electric vehicles in use totaled 378 thousand units in 2019, and about half a million electric buses were in circulation, most of which are in China.
  3. Guarnieri (2012). "Looking back to electric cars". -: #6487583. doi:10.1109/HISTELCON.2012.6487583. 
  4. Sperling, Daniel; Gordon, Deborah (2009). Two billion cars: driving toward sustainability. Oxford University Press. pp. 22-26. ISBN 978-0-19-537664-7. 
  5. David B. Sandalow, ed. (2009). Plug-In Electric Vehicles: What Role for Washington? (1st. ed.). The Brookings Institution. pp. 1–6. ISBN 978-0-8157-0305-1. See Introduction
  6. "Electro Automotive: FAQ on Electric Car Efficiency & Pollution". Electroauto.com. Consultado o 18 de abril de 2010. 
  7. Ibáñez. "Autonomía de coche eléctrico frente a coche gasolina". Consultado o 30 de setembro de 2014. 
  8. "Vehicle 2Grid"
  9. "Observatorio del Vehículo Eléctrico y Movilidad Sostenible – DE LA UNIVERSIDAD PONTIFICIA COMILLAS – IIT" (en castelán). Consultado o 28 de febreiro de 2020. 
  10. "The best countries in Europe for an EV road trip (and what to see when you're there)" (en inglés). Consultado o 28 de febreiro de 2020. 
  11. "Iberdrola despliega la maior red de estaciones de recarga rápida en autovías y corredores en España" (en castelán). Consultado o 28 de febreiro de 2020. [Ligazón morta]
  12. "Iberdrola instalará 25.000 puntos de recarga de vehículo eléctrico en España hasta 2021" (en castelán). Consultado o 28 de febreiro de 2020. 
  13. "Tesla Passes 1 Million EV Milestone & Model 3 Becomes All Time Best Seller". 2020-02-10. Consultado o 2020-02-10. 
  14. "The “E” side of EV: Nissan brings excitement from the road to the track with LEAF Nismo RC unleashed for the first time in Europe". Valencia, Spain: Nissan Europe. 2020-01-20. Consultado o 2020-05-23. 
  15. Bettina Kampman, etc (xaneiro de 2010). "Green Power for Electric Cars" (PDF). p. 86.  páxina 21 (contando a portada)
  16. Herramienta CEVNE, para comparar un vehículo eléctrico y uno de combustión
  17. "Información sobre el AIXAM Mega e-City (Litio)". Consultado o 17 de decembro de 2011. 
  18. "Información sobre el Reva". Arquivado dende o orixinal o 4 de maio de 2010. Consultado o 20 de abril de 2010. 
  19. "Información sobre el Think City". Consultado o 20 de abril de 2010. 
  20. "Información sobre el Mitsubishi i-Miev". Arquivado dende o orixinal o 21 de novembro de 2008. Consultado o 20 de abril de 2010. 
  21. "Información sobre el Citroën C-Zero". Consultado o 20 de abril de 2010. 
  22. "Información(2) sobre el Citroën C-Zero". Arquivado dende o orixinal o 08 de marzo de 2010. Consultado o 20 de abril de 2010. 
  23. "Información sobre el Renault Fluence ZE". Arquivado dende o orixinal o 19 de abril de 2010. Consultado o 20 de abril de 2010. 
  24. "Información sobre el Nissan Leaf". Consultado o 20 de abril de 2010. 
  25. "Información sobre el Tesla Roadster de 42kWh y de 70kWh". Consultado o 20 de abril de 2010. 
  26. "Plug-In Electric Car Sales In Europe: Record December And 2019". 

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Oturos artigos[editar | editar a fonte]