August Immanuel Bekker

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Saltar ata a navegación Saltar á procura
August Immanuel Bekker
Immanuel Bekker.jpg
Nacemento21 de maio de 1785
 Berlín
Falecemento7 de xuño de 1871
 Berlín
NacionalidadeAlemaña
Alma máterUniversidade de Halle-Wittenberg
Ocupaciónlingüista, filólogo clássico, catedrático de universidade, crítico literario e classical scholar
FillosErnst Immanuel Bekker
PremiosOrde do Mérito das Ciencias e as Artes, Bavarian Maximilian Order for Science and Art e Fellow of the American Academy of Arts and Sciences
editar datos en Wikidata ]

August Immanuel Bekker, nado en Berlín o 21 de maio de 1785 e finado na mesma cidade o 7 de xuño de 1871, foi un filólogo e crítico alemán.[1][2]

Traxectoria[editar | editar a fonte]

Bekker completou a súa preparación clásica na Universidade de Halle baixo a titoría de Friedrich August Wolf, quen o consideraba como o seu alumno máis prometedor. En 1810 foi nomeado profesor de Filosofía na Universidade de Berlín. Durante varios anos, entre 1810 e 1821, viaxou por Francia, Italia, Inglaterra e diversas zonas de Alemaña, para examinar manuscritos clásicos e reunir material para os seus grandes labores editoriais.

Algúns dos froitos das súas investigacións foron publicados na Anecdota Graeca (en tres volumes, 1814-1821), pero os principais escritos atópanse na variedade de autores clásicos que el editou.[3] As súas edicións máis coñecidas son as de Platón (1816-1823), Oratores Attici (1823-1824); Aristóteles (1831-1836); Aristófanes (1829); e vinte e cinco volumes do Corpus Scriptorum Historiae Byzantinae.[4][5][6][7][8] Os únicos autores latinos editados por el foron Tito Livio (1829-1830) e Tácito (1831).

Páxina de Aristotelis Opera, editada por August Immanuel Bekker en 1831

Dedicouse por completo á investigación de manuscritos e á crítica textual, á revisión dunha ampla variedade de gramáticas e historiografías bizantinas, pero contribuíu pouco á ampliación doutras erudicións. Os "múmeros de Bekker" convertéronse no xeito estándar de se referir ás obras de Aristóteles e o Corpus Aristotelicum. Foi elixido membro honorario estranxeiro da Academia Estadounidense das Artes e as Ciencias en 1861.[9]

Morreu en Berlín aos 86 anos.

Notas[editar | editar a fonte]

  1. Westrin, Th. "Bekker, August Immanuel". En Leche, V. el at. Armatoler-Bergsund. Nordisk familijebok: konversationslexikon och realencyclopedi. Estocolmo. 1904. Páxinas 1235-1236. (En sueco)
  2. "Bekker, August Immanuel". En Encyclopaedia Britannica. (En inglés)
  3. Immanuelis Bekkeri professoris Berolinensis, Anecdota Graeca OCLC 825922400: Lexica Segueriana. Berolini. OCLC 557777081.  (En inglés)
  4. Plat̄onos Phaid̄on. Platonis Phædo (en latín e grego). A.J. Valpy, A.M. Sumtu Ricardi Priestley. OCLC 799987750. 
  5. Platōnos Politeia. Platonis Respublica (en latín e grego). J. Valpy, A.M. Sumtu Richardi Priestley. OCLC 22755942. 
  6. Oratores attici ex recensione Immanuelis Bekkeri (en latín). Clarendoniano. OCLC 460643682. 
  7. Georgium Reimerum (ed.). Aristoteles graece (en grego). Berolini. OCLC 462165173. 
  8. Aristophanis Comoediae cum scholiis et varietate lectionis (en latín). OCLC 63546390. 
  9. "Book of Members, 1780-2010: Chapter B" (PDF). American Academy of Arts and Sciences. 

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Bibliografía[editar | editar a fonte]

  • Loeben, Klaus Günther. "Bekker, Immanuel". En Neue Deutsche Biographie. II. Berlín: Duncker und Humblot. 1955. Páxina 24. [ISBN 978-3-428-00181-1]. OCLC 310770433. (En alemán)
  • Schröder, Wilt Aden. "Immanuel Bekker: der unermüdliche Herausgeber vornehmlich griechischer Texte". En Bartschi, Annette M; King, Colin G. Die modernen Väter der Antike: die Entwicklung der Altertumswissenschaften an Akademie und Universität im Berlin des 19. Jahrhunderts. Transformationen der Antike III. Berlín. Walter de Gruyter. 2009. Páxinas 329 a 368. [ISBN 978-3-110-19077-9]. OCLC 642690023. (En alemán)
  • Von Halm, Karl Felix. "Bekker, Immanuel". "n Allgemeine Deutsche Biographie II. Leipzig: Duncker und Humblot. 1875. Páxinas 300 a 303. OCLC 309922818. (En alemán)

Ligazóns externas[editar | editar a fonte]