Publio Cornelio Tácito

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Publio Cornelio Tácito
Gaius Cornelius Tacitus.jpg
Efixie figurada de Tácito
Nome completo Cornelio Tácito
Nacemento c. 55
Lugar Gallia Narbonensis
Falecemento c. 120
Lugar Imperio Romano
Nacionalidade Roma Antiga
Ocupación Senador, cónsul, gobernador, historiador
Cónxuxe Julia Agricola
Movemento Idade de prata do latín
Xéneros Historia, biografía, oratoria
Coñecido/a por Anais (Tácito), Histórias, Xermania e Agricola
editar datos en Wikidata ]

Publio Cornelio Tácito, nado no ano 55 e finado no 120, foi un historiador, senador, cónsul e gobernador romano.

Traxectoria[editar | editar a fonte]

A maioría das referencias sobre a súa vida proveñen da correspondencia que mantivo con Plinio o Novo e das súas propias obras. Casou cunha das fillas de Cneo Xulio Agrícola polo que se supón que pertencía a unha familia rica.

Obra[editar | editar a fonte]

  • Diálogo dos oradores. Esta obra data do ano 81 aproximadamente e nela trátase o tema da educación romana e a oratoria.
  • Agrícola. Biografía sobre o seu sogro Cneo Xulio Agrícola.
  • Xermania. Monografía sobre a etnografía de Xermania.
  • Historias. Constaba de catorce libros e comprendía o período desde a morte de Nerón ata a morte de Domiciano.
  • Anais. Se cadra esta é a obra máis coñecida para os cristiáns xa que nela aparecen mencionados.

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Bibliografía[editar | editar a fonte]