Publio Cornelio Tácito

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Publio Cornelio Tácito.

Publio Cornelio Tácito, nado no ano 55 e finado no 120, foi un historiador, senador, cónsul e gobernador romano.

Traxectoria[editar | editar a fonte]

A maioría das referencias sobre a súa vida proveñen da correspondencia que mantivo con Plinio o Novo e das súas propias obras. Casou cunha das fillas de Cneo Xulio Agrícola polo que se supón que pertencía a unha familia rica.

Obra[editar | editar a fonte]

  • Diálogo dos oradores. Esta obra data do ano 81 aproximadamente e nela trátase o tema da educación romana e a oratoria.
  • Agrícola. Biografía sobre o seu sogro Cneo Xulio Agrícola.
  • Xermania. Monografía sobre a etnografía de Xermania.
  • Historias. Constaba de catorce libros e comprendía o período desde a morte de Nerón ata a morte de Domiciano.
  • Anais. Se cadra esta é a obra máis coñecida para os cristiáns xa que nela aparecen mencionados.

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Bibliografía[editar | editar a fonte]