Alfonso Senra Bernárdez

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Saltar ata a navegación Saltar á procura
Alfonso Senra Bernárdez
Alfonso Senra Bernárdez 1936.jpg
Nacemento1877
 Tui
Falecemento10 de decembro de 1951
 Madrid
NacionalidadeEspaña
Ocupaciónpolítico e xornalista
editar datos en Wikidata ]

Alfonso Senra Bernárdez, nado en Tui en 1877 e finado en Madrid o 10 de decembro de 1951, foi un avogado, xornalista e político galego.

Traxectoria[editar | editar a fonte]

Fillo de Ricardo Senra Fernández. Estudou Dereito e trasladouse a Madrid. Colaborou nos xornais El Imparcial, Diario Universal, La Época e La Nación. Foi deputado na Deputación Provincial de Madrid representando ao distrito de Hospital-Congreso, proclamado en sesión celebrada o 3 de maio de 1915[1]. Subsecretario do Ministerio de Fomento de España, foi tamén Director Xeral de Minas, Metalurxia e Industrias Navais, cesando o 21 de setembro de 1923[2].

Nas eleccións de 1916 foi proclamado deputado polo distrito de Ordes. Nas eleccións de 1918 volveu ser elixido polo mesmo distrito e foi reelixido nas sucesivas eleccións ata 1923.

Avogado da Unión Patriótica, durante a Ditadura de Primo de Rivera foi membro da Asemblea Nacional Consultiva en dúas lexislaturas: 1927-1928 e 1928-1929. Foi vicepresidente primeiro do Ateneo de Madrid de 1926 a 1930[3], nomeado por Real Orden de 25 de xuño de 1926 na xunta presidida por José Soto Reguera.

No franquismo foi membro do Tribunal de Responsabilidades Políticas e asesor da Delegación Nacional de Xustiza e Dereito[4].

Obras[editar | editar a fonte]

  • Laicismo y neutralidad en los hospitales, 1913.
  • Del 10 de Agosto a la Sala Sexta del Supremo, 1933.

Recoñecementos[editar | editar a fonte]

  • É fillo predilecto de Ordes dende o 15 de agosto de 1923.
  • A rúa Real de Ordes pasou a chamarse Avenida Alfonso Senra[5].

Notas[editar | editar a fonte]

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Ligazóns externas[editar | editar a fonte]