Alexandre Herculano

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Alexandre Herculano
Alexandre Herculano.jpg
Nacemento 28 de marzo de 1810
  Lisboa
Falecemento 13 de setembro de 1877
  Santarém
Soterrado Mosteiro dos Xerónimos
Nacionalidade Portugal
Ocupación xornalista, poeta, historiador, escritor e Labrego
editar datos en Wikidata ]

Alexandre Herculano de Carvalho e Araújo, nado en Lisboa en 1810 e finado en Vale de Lobos, Santarém en 1877, foi un escritor romántico e historiador portugués. Escritor da xeración romántica, desenvolve os temas da incompatibilidade do home co medio social, e afirma a responsabilidade ética do escritor.

Traxectoria[editar | editar a fonte]

Naceu no seo dunha familia de clase media, a cegueira do seu pai impídelle acudir á universidade e ten que ocupar o seu posto de funcionario. En desacordo co absolutismo monárquico participou en agosto de 1831 nunha revolta contra do absolutismo miguelista, e viuse obrigado a fuxir a Inglaterra para exiliarse en Francia, alí as lecturas de Augustin Thierry, François Guizot ou Victor Hugo marcaríano fondamente. En 1832 integrado na expedición de Pedro IV de Portugal volta a Portugal e dirixe a biblioteca de Porto ata 1836, trasládase a Lisboa e en 1837 asume a dirección do xornal Panorama e no xornal tamén publicara narracións históricas e algúns estudos.

En 1840 sae elixido deputado polo Partido Cartista (conservador), en desacordo co golpe de estado de Costa Cabral deixa a política, accede áo posto de bibliotecario de Ajuda, dedícase a estudar e escribir. En 1843 aparece O Bobo, en 1844 publica Eurico, o Presbítero e O Pároco da aldeia, como historiador publicou História de Portugal (1846-1850), a primeira escrita con rigor histórico, e História da Origem e Estabelecimento da Inquisição em Portugal (1853-1859).

En 1851 tralo golpe de estado da Regeneração, Herculano colabora co novo goberno, pero o seu enfrontamento con Fernando Pereira de Melo, entón ministro de obras públicas, lévao á oposición e a concorrer ás eleccións municipais en Belém, do que sae elixido alcalde e funda en 1856 o Partido Progresista Histórico. En 1866 retírase ao campo, preto de Santarém, onde morre.

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Ligazóns externas[editar | editar a fonte]