Linguaxe de alto nivel

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.


Linguaxe de alto nivel é como se denomina na Ciencia da Computación a linguaxes de programación cun nivel de abstracción relativamente elevado, lonxe do código de máquina e máis próximo á linguaxe humana. Poderiamos dicir que o que se persegue é xerar un código que arranxe un problema de maneira máis rápida e sinxela. Isto quere dicir que imos obter un código máis sinxelo de entender e que pode ser válido para diferentes máquinas e sistemas operativos.

Subxectividade do criterio[editar | editar a fonte]

Por se tratar dunha clasificación subxectiva, isto é, sen limites ben definidos, é posible afirmar que "determinada linguaxe pode ser máis humana que outra". A pesar diso, por cuestión de practicidade e obxectividade, a clasificación limítase xeralmente a "linguaxe de alto nivel" e "linguaxe ensambladora".

Expresividade para unha linguaxe de programación[editar | editar a fonte]

Aparte de criterios subxectivos de "proximidade á linguaxe humana", hai criterios mais obxectivos que teñen en conta o "potencial de expresividade", en termos de capacidade media de expresión por palabra ou por cada SLOC. Isto é fundamental en termos de produtividade: existen estudos[Cómpre referencia] que proban que o numero de SLOC por persoa e día se mantén constante.

Por outra banda, en canto a este criterio de expresividade para unha linguaxe de programación, hai que ter en conta non só a expresividade das instrucións da linguaxe, senón tamén considerar as librarías asociadas existentes e accesíbeis que teñen APIs para esa linguaxe.

Vantaxes e inconvenientes[editar | editar a fonte]

Vantaxes[editar | editar a fonte]

Normalmente, acéptase que unha linguaxe de alto nivel favorece:

Inconvenientes[editar | editar a fonte]

Asimesmo, acéptase que unha linguaxe de alto nivel sacrifica:

  • Rendemento no acceso a traballo de baixo nivel na máquina na que se executa.
  • Flexibilidade, puidendo ligarse a unha plataforma concreta.

Diferencias respecto a linguaxe de baixo nivel[editar | editar a fonte]

Que a linguaxe sexa de "baixo nivel" quere dicir que a abstracción entre a linguaxe e o hardware é menor. Unha linguaxe de baixo nivel estará máis orientada ao control do hardware subxacente, tanto no tipo de instrucións dispoñibles, coma no estilo de programación dispoñible. Un exemplo de linguaxe de baixo nivel, é a Linguaxe Ensambladora.

Exemplos[editar | editar a fonte]

Algúns exemplos de linguaxes de alto nivel (con diferentes niveles de abstracción) son:

Véxase tamén[editar | editar a fonte]