Leóns de Buda

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Leóns de Fu á entrada dun palacio
León de Buda en Borobudur (Xava)

Os leóns de Buda (tamén coñecidos como leóns de Fu, cans de Fu, leóns coreanos ou quimeras chinesas) son uns animais fabulosos que teñen a súa orixe na tradición budista e que, consecuentemente, están bastante difundidos no oriente asiático, é habitual velos nos limiares de templos budistas e nalgunhas representacións do bodhisattva Manxusri.

Os leóns de Fu, polo xeral, son unha parella (de aí o plural) e cunha ou ambas as patas dianteiras apoiadas sobre unha esfera. En rigor, trátase dun macho e unha femia, cada un dos cales posúe distintos poderes e atributos. É frecuente achalos protexendo simbolicamente a entrada de templos e tumbas coa fin de asustar profanadores, demos e outros espíritos do mal (ver gárgola). Así, por exemplo, a Cidade prohibida, na China, está celosamente custodiada por varias parellas de leóns de Fu. A bandeira do Tibet inclúeos como un dos motivos centrais.

Estes animais son tamén coñecidos como "leóns da felicidade" ou "leóns celestiais" e son emblemas de valor e enerxía, complementos indispensábeis da sabedoría.

Na tradición occidental ás veces confundíronse erroneamente con cans, o león é un animal consagrado a Buda. En efecto: estes animais non aparecen na arte chinesa primitiva, senón que foron introducidas tardiamente, co budismo, como defensores da lei e protectores dos edificios sagrados.

O simbolismo dos leóns de Fu considérase tamén nos estudos sobre o Feng Shui.

Véxase tamén[editar | editar a fonte]