Filoloxía xermánica

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.

A filoloxía xermánica é unha ciencia que estuda e interpreta os testemuños escritos das culturas que teñen a súa orixe no mundo xermánico e que manteñen esas orixes no curso da súa evolución.

En particular as linguas consideradas xermánicas, das que posuímos unha importante documentación escrita antiga son as seguintes:

Linguas xermánicas orientais[editar | editar a fonte]

  • gótico (testemuñado entre os se´culos IV e VI e xa estinguida).

Linguas xermánicas occidentais[editar | editar a fonte]

Linguas xermánicas setentrionais[editar | editar a fonte]

Historia da Filoloxía Xermánica[editar | editar a fonte]

Co avance do Humanismo e a Reforma, nace nos estudosos europeos un primeiro interese polas antigüidades xermánicas, acrecentado pola descuberta, en 1455, da Germania (tamén chamada De origine et situ Germanorum) de Tácito. Cómpre citarmos entre estes a Justus Lipsius, a quen se debe a publicación dos salmos en baixo franconio, e Franciscus Junius, quen publicou a versión integral do Codex Argenteus da Biblia Gótica en 1655.