Eduardo López de Romaña

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Eduardo López de Romaña
Eduardo López de Romaña 3.jpg
Eduardo López de la Romaña y Alvizuri
Presidente de Perú
Período: 8 de setembro de 1899 - 8 de setembro de 1903
Antecesor: Nicolás de Piérola Villena
Sucesor: Manuel Cándamo Iriarte
Chanceler: {{{chanceler1}}}
Monarca: {{{monarca1}}}
{{{cargoexecutivo2}}}
Período: {{{periodo2}}}
Antecesor: {{{antecesor2}}}
Sucesor: {{{sucesor2}}}
{{{cargoexecutivo3}}}
Período: {{{periodo3}}}
Antecesor: {{{antecesor3}}}
Sucesor: {{{sucesor3}}}
{{{cargoexecutivo4}}}
Período: {{{periodo4}}}
Antecesor: {{{antecesor4}}}
Sucesor: {{{sucesor4}}}
Datos persoais
Nacemento: 19 de marzo de 1847
Lugar: Arequipa, Perú
Falecemento: 26 de maio de 1912
Lugar: Yura, Perú
Organización: Partido Civil
Afiliacións: {{{afiliacións}}}
Cónxuxe: María Josefa Castresana García de la Arena
Parella: {{{parella}}}
Fillos: {{{fillos}}}
Parentes: {{{parentes}}}
Residencia: {{{residencia}}}
Cargo(s):
Alma mater: {{{almamater}}}
Profesión: enxeñeiro e político
Relixión: {{{relixión}}}
Premios: {{{premios}}}
{{{sinatura}}}
{{{web}}}

Eduardo López de la Romaña y Alvizuri (1847-1912) enxeñeiro e político, foi o presidente de Perú entre 1899 e 1903. Foi o primeiro presidente peruano con profesión de enxeñeiro. Con el iniciouse a etapa chamada a "República Aristocrática" que duraría ata 1919.

Membro dunha importante familia de Arequipa, de raíces coloniais, educouse en Inglaterra e especializouse a construción de pontes para as vías férreas. Traballou na India e en Brasil. Retornou ao Perú e radicou en Arequipa, onde puxo os seus servizos en beneficio da comunidade. Dotou do servizo de auga potable á súa cidade natal. Foi propietario de vastas facendas no val do Tambo. Participou na defensa durante a guerra con Chile. Durante o segundo goberno de Nicolás de Piérola foi nomeado titular do flamante ministerio de Fomento, en 1896. Chegou a ser alcalde de Arequipa en 1897. Nomeado candidato á presidencia representando á alianza democrata-civilista, triunfou nas eleccións de 1899.

Durante o seu goberno continuouse o desenvolvemento da agricultura, a minería e a industria; promoveu a colonización dos vales interandinos e zonas orientais que ata entón permanecían illadas; promulgou o Código de Minería en 1901, o novo Código de Comercio en 1902 e o Código de Augas ese mesmo ano; creou o Estanco do Sal para financiar a recuperación das provincias de Tacna e Arica en poder chileno; e afrontou os problemas derivados da política de chilenización en devanditos territorios, que buscaban perpetuar a ocupación. Culminou o seu mandato sen maior problema, tras o cal retirouse á vida privada.

Presidente de Perú

Segue a:
Nicolás de Piérola Villena
Eduardo López de Romaña
Precede a:
Manuel Cándamo Iriarte
Partido Civil