Eduardo López de Romaña

Eduardo López de Romaña
Eduardo López de la Romaña y Alvizuri
Presidente de Perú
Período:	8 de setembro de 1899 - 8 de setembro de 1903
Antecesor:	Nicolás de Piérola Villena
Sucesor:	Manuel Cándamo Iriarte
Chanceler:	{{{chanceler1}}}
{{{cargoexecutivo2}}}
Período:	{{{periodo2}}}
Antecesor:	{{{antecesor2}}}
Sucesor:	{{{sucesor2}}}
{{{cargoexecutivo3}}}
Período:	{{{periodo3}}}
Antecesor:	{{{antecesor3}}}
Sucesor:	{{{sucesor3}}}
{{{cargoexecutivo4}}}
Período:	{{{periodo4}}}
Antecesor:	{{{antecesor4}}}
Sucesor:	{{{sucesor4}}}
Datos persoais
Nacemento:	19 de marzo de 1847
Lugar:	Arequipa, Perú
Falecemento:	26 de maio de 1912
Lugar:	Yura, Perú
Organización:	Partido Civil
Afiliacións:	{{{afiliacións}}}
Cónxuxe:	María Josefa Castresana García de la Arena
Parella:	{{{parella}}}
Fillos:	{{{fillos}}}
Residencia:	{{{residencia}}}
Cargo(s):
Alma mater:	{{{almamater}}}
Profesión:	enxeñeiro e político
Relixión:	{{{relixión}}}
Sinatura:	{{{sinatura}}}
Sitio web:	{{{web}}}

Eduardo López de la Romaña y Alvizuri (1847-1912) enxeñeiro e político, foi o presidente de Perú entre 1899 e 1903. Foi o primeiro presidente peruano con profesión de enxeñeiro. Con el iniciouse a etapa chamada a "República Aristocrática" que duraría ata 1919.

Membro dunha importante familia de Arequipa, de raíces coloniais, educouse en Inglaterra e especializouse a construción de pontes para as vías férreas. Traballou na India e en Brasil. Retornou ao Perú e radicou en Arequipa, onde puxo os seus servizos en beneficio da comunidade. Dotou do servizo de auga potable á súa cidade natal. Foi propietario de vastas facendas no val do Tambo. Participou na defensa durante a guerra con Chile. Durante o segundo goberno de Nicolás de Piérola foi nomeado titular do flamante ministerio de Fomento, en 1896. Chegou a ser alcalde de Arequipa en 1897. Nomeado candidato á presidencia representando á alianza democrata-civilista, triunfou nas eleccións de 1899.

Durante o seu goberno continuouse o desenvolvemento da agricultura, a minería e a industria; promoveu a colonización dos vales interandinos e zonas orientais que ata entón permanecían illadas; promulgou o Código de Minería en 1901, o novo Código de Comercio en 1902 e o Código de Augas ese mesmo ano; creou o Estanco do Sal para financiar a recuperación das provincias de Tacna e Arica en poder chileno; e afrontou os problemas derivados da política de chilenización en devanditos territorios, que buscaban perpetuar a ocupación. Culminou o seu mandato sen maior problema, tras o cal retirouse á vida privada.

Presidente de Perú
Segue a: Nicolás de Piérola Villena	Eduardo López de Romaña (1899-1903)	Precede a: Manuel Cándamo Iriarte
	Partido Civil