Xavoleno Prisco

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Saltar ata a navegación Saltar á procura
Xavoleno Prisco
Nacemento60
Falecemento120
NacionalidadeRoma Antiga
Ocupaciónpolítico e escritor
editar datos en Wikidata ]

Xavoleno Prisco foi un xurista que viviu entre os séculos primeiro e segundo despois de Cristo, tamén coñecido como Gaio Octavio Tidio Tosiano Iavoleno Prisco, e foi membro do concilio de Traxano.

Traxectoria[editar | editar a fonte]

Discípulo de Celio Sabino, sucedeuno como director da Escola Sabiniana, que seguía as doutrinas de Gaio Ateio Capitón. Os seus discípulos máis prominentes foron os xuristas Salvio Xuliano, Aburno Valente e Tusciano.

Foi pretor das provincias de África e Siria antes de unirse ao consello do emperador. Morreu nos últimos anos do reinado de Traxano ou nos primeiros de Hadriano, e Plinio afirma que se volveu tolo.

A orixinalidade da obra de Xavoleno pódese admirar nos 14 libros de Epistulae, de onde vén o proverbio en D.50.17.202: "En Dereito Civil toda definición é perigosa, pois é difícil que non teña que ser alterada". Ademais Xavoleno escribiu os quince Libri ex Cassio, onde xulga as sentenzas deste, e os cinco ex Plautio, así como un epítome e comentario crítico sobre os Libri posteriores de Antistio Labeón.

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Bibliografía[editar | editar a fonte]