Vilaza, Monterrei

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Saltar ata a navegación Saltar á procura
Vilaza
Torre de Vilaza, Monterrei.jpg
Torre de Vilaza.
ConcelloMonterrei
Poboación514 hab. (2017)
Entidades de poboación2

San Salvador de Vilaza é unha parroquia do concello ourensán de Monterrei na comarca de Verín. No ano 2007 tiña 601 habitantes (289 homes e 312 mulleres) distribuídos en 2 entidades de poboación, o que supón unha diminución de 41 habitantes en relación ao ano 2000.

Historia[editar | editar a fonte]

Apareceron restos romanos na capela do lugar, así como sinais de ser terras pertencentes á Orde dos Templarios, de onde dataría a capela de estilo románico maila súa torre estilo normanda. Na Idade Moderna deuse aquí a Batalla de Vilaza en que as tropas galegas venceron ás tropas portuguesas no contexto da Guerra de Restauración Portuguesa. En 1664 a aldea foi saqueada polo exército portugués do Gobernador de tras os Montes que buscaba alixeirar o asedio de galego sobre Goián.

Existía un manancial de augas minero medicinais bicarbonatadas sódico-litínicas, que foi denunciado por Jacinto Becerra Romero. En 1900 foron declaradas de utilidade pública, e en 1907 obtiveron a medalla de ouro da Exposición de Madrid. Comercializouse como Agua de Villaza por Hijos de Jacinto Becerra e despois por Viuda é Hijos de Juan Fuentes Pérez, banqueiros de Ourense.

Galería de imaxes[editar | editar a fonte]

Lugares e parroquias[editar | editar a fonte]

Lugares de Vilaza[editar | editar a fonte]

Lugares da parroquia de Vilaza no concello de Monterrei (Ourense)

A Salgueira | Vilaza

Parroquias de Monterrei[editar | editar a fonte]

Galicia | Provincia de Ourense | Parroquias de Monterrei

Albarellos (Santiago) | Estevesiños (San Mamede) | Flariz (San Pedro) | Infesta (San Vicenzo) | A Madanela (Santa María) | Medeiros (Santa María) | Monterrei (Santa María) | Rebordondo (San Martiño) | San Cristovo (San Cristovo) | Vences (Santa Baia) | Vilaza (San Salvador)

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Outros artigos[editar | editar a fonte]