Tupolev Tu-134

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Saltar ata a navegación Saltar á procura
Tupolev Tu-134
Ту-134А.JPG
Tu-134A
Tipopasaxeiros
FabricanteTupolev
Primeiro voo29 de xullo de 1963
Introducidosetembro de 1967
Estadoservizo
Produción1966 - 1984
Unidades construídas852

O Tupolev Tu-134 é un avión de pasaxeiros bimotor, semellante ao francés Sud Aviation Caravelle e ao estadounidense Douglas DC-9, fabricado na Unión Soviética entre 1966 e 1984 por Tupolev. A versión orixinal contaba cun morro acristalado, ao igual que outros avións de pasaxeiros soviéticos (como o seu irmán Tu-154), e o modelo pode operar dende pistas de aterraxe non pavimentadas. Trátase dun dos avións máis usados nos países do antigo Pacto de Varsovia, e o seu número está minguando debido ás restriccións de ruído. Ademais do seu uso civil, tamén ten servido en distintas forzas aéreas, armadas e exércitos realizando tarefas de apoio, como avión de adestramento ou para investigacións e probas. Recentemente varios Tu-134 foron convertidos como transportes VIP e reactores de negocios. Un total de 852 exemplares foron fabricados en todas as versións, sendo Aeroflot o seu principal usuario; cara 1995, o Tu-134 transportara a 360 millóns de pasaxeiros nesta aeroliña.

Deseño e desenvolvemento[editar | editar a fonte]

Tras a introdución de motores montados na parte traseira da fuselaxe no avión francés Sud Aviation Caravelle, os fabricantes de aeronaves de todo o mundo apuráronse para adoptar este novo esquema. Entre as súas vantaxes manufacturers incluíase un fluxo de aire máis limpo nas ás sen a molestia de góndolas ou píos, e un menor ruído na cabina. Ao mesmo tempo, colocar motores pesados tan atrás era un reto para calcular o centro de gravidade en relación ao centro de sustentación, que estaba nas ás. Para ter espazo para os motores os planos de cola tiñan que situarse na deriva, que debía ser máis resistente e polo tanto máis pesada, facendo que o arranxo de cola tivese aínda máis peso.

Durante unha visita a Francia en 1960, o líder soviético Nikita Khrushchev quedou tan impresionado coa silenciosa cabina do Caravelle que o 1 de agosto de 1960 a oficina de deseño Tupolev OKB recibiu unha directiva oficial para crear o Tu-124A cun esquema semellante de motores. A solicitude tamén estivo motivada pola necesidade de substituír os lentos e vellos Il-14 de pistón nas rutas domésticas. En 1961 a aeroliña estatal Aeroflot actualizou as especificacións do seu requerimento para incluír maior carga útil e capacidade de pasaxeiros.

O primeiro prototipo do Tu-124A, SSSR-45075, voou por vez primeira o 29 de xullo de 1963.[1] O 22 de outubro dese ano o prototipo do BAC One-Eleven británico, que tiña un esquema semellante, esnafrouse mentres probaba as súas propiedades de perda. Cun gran ángulo de cabeceo o plano de cola quedou atrapado na estela turbulenta poducida polas ás que evitou que se recuperase da entrada en perda (o fenómeno pasou a ser coñecido como perda profunda). Como resultado aumentouse o plano de cola do Tu-124A nun 30% para conseguir unha mellor autoridade de control. Como os requerimentos de Aeroflot pedían un avión máis grande do inicialmente planeado, a oficina de deseño Soloviev desenvolveu un motor turboventilador de baixo índice de derivación D-30 máis potente. O 20 de novembro de 1963 o novo avión foi designado Tu-134.

Notas[editar | editar a fonte]

  1. "Tupolev Tu-134 - Aeroflot Archives". aeroflotarchives.com. Consultado o 2020-12-27.