Saltar ao contido

The Kinks

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
The Kinks
 Nome oficial
    The Kinks (mul) Editar o valor en Wikidata
Imaxe
 Instancia de
Características
 Discografía
 Obra salientable
Implicados
Datas
 Fundación / creación
1964 Editar o valor en Wikidata
 Disolución / destrución
1996 Editar o valor en Wikidata
 Inicio de actividade
1963 Editar o valor en Wikidata
 Fin de actividade
1996 Editar o valor en Wikidata
Historia
 Premios e distincións
Localización
 Lugar de formación
Fontes e ligazóns
VIAF268270093 Editar o valor en Wikidata
ISNI0000000115404823 Editar o valor en Wikidata
Freebase/m/08w4pm Editar o valor en Wikidata
 Páxina WEB
IMDB: nm0455661 Facebook: TheKinksOfficial Twitter: TheKinks Instagram: thekinksofficial MySpace: thekinksofficial Youtube: UC_NS3vx8ZLC6MPJJkBV1x9A BNE: XX124035 Spotify: 1SQRv42e4PjEYfPhS0Tk9E Apple Music: 1179227 Last fm: The+Kinks Musicbrainz: 17b53d9f-5c63-4a09-a593-dde4608e0db9 Songkick: 442154 Discogs: 94078 Allmusic: mn0000100160 Deezer: 1415 Editar o valor en Wikidata
Wikidata G:Commons C:Commons
The Kinks 1966. Ray Davies, Dave Davies, Mick Avory, Pete Quaife

The Kinks foi un grupo musical británico formado en Londres nos anos 60 polos irmáns Ray e Dave Davies.

Traxectoria

[editar | editar a fonte]

Primeira etapa

[editar | editar a fonte]

Desde os seus primeiros tempos estaban moi influídos polo Rock and roll e o Rhythm & blues americanos. En 1964 conseguiron o seu primeiro nº 1 nas listas británicas con "You Really Got Me ",a súa canción máis emblemática, dándose a coñecer como parte da Invasión Británica nos Estados Unidos (nº 7 en Billboard ) Esta canción permaneceu como unha das máis significativas da década dos 60 e o seu son é considerado precursor do Hard rock.

Segunda etapa

[editar | editar a fonte]

A evolución como compositor de Ray Davies, levou ao grupo a unha segunda época cun son moito máis "británico" e Pop, que lles proporcionou éxitos como "Sunny Afternoon" ou "Waterloo Sunset". Os seus traballos nestes anos exerceron grande influencia en movementos tan distintos como o Glam Rock, o Punk, ou a New Wave , malia que, en termos de popularidade e apoio do seu discográfica, sempre estiveron á sombra de The Beatles, The Rolling Stones ou The Who.

En 1970 e tras un período de menor presenza nas listas, alcanzaron o seu último nº 1 no Reino Unido co single "Lola". Os seus problemas coa discográfica Pye levoulles a asinar por RCA , iniciando unha fase caracterizada polo rock con tinturas teatrais. Debido á falta de apoio promocional, o grupo pasou a un segundo plano, sobre todo no seu país, o que fai que se trasladen aos Estados Unidos. Alí asinaron con Arista, discográfica coa que gozaron dun novo período de éxito no cambio de década e os primeiros anos 80, éxito que non se volveu a repetir ata a súa separación en 1997.

Discografía

[editar | editar a fonte]

Álbums de estudio

[editar | editar a fonte]
  • The Kinks (Pye, 1964)
  • Kinda Kinks (Pye, 1965)
  • The Kink Kontroversy (Pye, 1965)
  • Face to Face (Pye, 1966)
  • Something Else by The Kinks (Pye, 1967)
  • The Kinks Are the Village Green Preservation Society (Pye, 1968)
  • Arthur (Or the Decline and Fall of the British Empire) (Pye, 1969)
  • Lola versus Powerman and the Moneygoround, Part One (Pye, 1970)
  • Percy (Banda sonora) (Pye, 1970)
  • Muswell Hillbillies (RCA, 1971)
  • Everybody's in Show-Biz (RCA, 1972)
  • Preservation Act 1 (RCA, 1973)
  • Preservation Act 2 (RCA, 1974)
  • Soap Opera (RCA, 1975)
  • Schoolboys in Disgrace (RCA, 1976)
  • Sleepwalker (Arista, 1977)
  • Misfits (Arista, 1978)
  • Low Budget (Arista, 1979)
  • Give the People What They Want (Arista, 1981)
  • State of Confusion (Arista, 1983)
  • Word of Mouth (Arista, 1984)
  • Think Visual (London, 1986)
  • UK Jive (London, 1989)
  • Phobia (London, 1993)
  • Live at Kelvin Hall (Pye, 1968)
  • One for the Road (Arista, 1980)
  • The Road (London, 1988)
  • To the Bone (Konk, 1994 / Guardian, 1997)

Principais Recompilatorios

[editar | editar a fonte]
  • The Kinks ("The Black Album") (Pye, 1970)
  • The Kink Kronikles (Reprise, 1972)
  • The Great Lost Kinks Album (Reprise, 1973)
  • The Kink's Greatest - Celluloid Heroes (RCA, 1976)
  • Come Dancing with The Kinks - The Best of The Kinks 1977-1986 (Arista, 1986)
  • The Album that Never Was (PRT, 1987)
  • The EP Collection Vol. 1 & 2 (See For Miles, 1990/91)
  • Fab Forty: The Singles Collection 1964-1970 (Charly, 1990)
  • Lost and Found (1986-1989) (MCA, 1991)
  • BBC Sessions 1964-1977 (Sanctuary, 2001)
  • The Ultimate Collection (Sanctuary, 2002)

Véxase tamén

[editar | editar a fonte]

Ligazóns externas

[editar | editar a fonte]