Sitta magna é unha especie de aves da familia Sittidae propia de zonas de Asia oriental. É a especie de maior tamaño do seu xénero, de 19,5cm de lonxitude,[1] e é predominantemente de cor gris agás uns lixeiros tons marróns avermellados nas partes ventrais da femia, cuxa lista ocular é máis clara que a do macho. O peteiro é moito máis voluminoso que o doutros Sitta.
Viven nas montañas do suroeste da China e norte de Tailandia, e crese que xa están extinguidos en Myanmar. O seu hábitat natural son os bosques de piñeiros de montaña tropicais ou subtropicais. No norte de Tailandia utilizan o Pinus kesiya para alimentarse e nidificar. Ambos os pais coidan as crías. Teñen xeralmente tres pitiños, que abandonan o niño pasados de 20 a 23 días da eclosión.[2]
Esta especie está gravemente ameazada pola deforestación dos seus hábitats montañosos do suroeste da China. Como adoita necesitar grandes árbores para utilizar os seus ocos para aniñar, é moi sensible á eliminación das grandes árbores, e a BirdLife International na súa publicación de 2013 clasificou esta especie como en perigo porque se cre que a actual poboación, antes estimada nuns 10000 individuos, é de só 2500 e segue descendendo.
