O sendinés[1] (en mirandés: sendinés,[2]portugués:sendinês[3]), por veces referido polo nome mirandés do sur[4] (en mirandés: mirandés de l sul, en portugués: mirandês do sul), é unha variedade da lingua mirandesa, falada na aldea de Sendim, actualmente organizada como Sendim e Atenor.[5]
Distínguese daquela lingua por monotongar os ditongos crecentes ie e uo en i e u (como tal ruodra -roda- lerase como rudra; piele -pel- lerase cumo pile), ditongar a nasal representada por on en ão (como tal preciçon -procesión- lerase como precissão) e por non palatalizar a lateral l en lh no comezo da palabra, como ocorre nas variedades lingüísticas do mirandés (como tal lhuna -lúa- é lido como luna), ademais doutras variantes lexicais.
A banda de rock agrícola Picä Tumilho, canta en sendinés.
↑Andrea Castelo Veiga. "Actualidade e vitalidade da lingua mirandesa". Fronteira Espanha-Portugal: documentação linguística e bibliográfica. Arquivado dende o orixinal o 24 de febreiro de 2019. Consultado o 24 de febreiro de 2019.
↑Amadeu Ferreira e José Pedro Cardona Ferreira. "Sendinés". Dicionário de Mirandês-Português(en mirandés). Consultado o 24 de febreiro de 2019.
↑Porto Editora (ed.). "sendinês". Infopédia(en portugués). Consultado o 24 de febreiro de 2019.
↑Raposo, Eduardo B. P. et alii: “Variedades dialetais do português europeu”, en Gramática do Português. Lisboa: Fundação Calouste Gulbenkian, 2013, pp. 85 - 142
