Primo Levi escribiuna en 1946. A obra foi rexeitado por Einaudi, a aclamada e comunista casa editorial de Turín. Unha pequena editora, De Silva, lanzou o libro en novembro de 1947, nunha edición de 2000 exemplares. A pesar dunha crítica positiva escrita por Italo Calvino no periódico L'Unità, só se venderon 1500 copias. Levi tivo que agardar ata 1958 para que Einaudi reeditase o libro, nunha edición revisada e ampliada.
Primo Levi relata a súa vida e a dos seus compañeiros no campo de concentración de Auschwitz-Birkenau entre 1944 e 1945. Sometidos a fame, sede, frío, violencia, medo e falta de solidariedade, os prisioneiros habitaron un non-lugar onde as condicións para a vida humana quedaron suspendidas e no que sobrevivir resultaba practicamente imposible.
