Sant Quirze de Pedret

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Saltar para a navegação Saltar para a pesquisa
Sant Quirze de Pedret
Sant Quirze de Pedret.JPG
Imaxe da igrexa.
Datos xerais
Tipo Igrexa parroquial
Localización Berga, Barcelona Flag of Barcelona province(official).svg
Coordenadas 42°06′26″N 1°53′00″L / 42.10722222, 1.88333333Coordenadas: 42°06′26″N 1°53′00″L / 42.10722222, 1.88333333
Culto
Culto Católico
Diocese Arquidiocese de Solsona
Arquitectura
Construción Século IX - Século X
Estilo Románico e prerrománico
editar datos en Wikidata ]

A igrexa de Sant Quirze de Pedret está situada no termo de Cercs, na comarca catalá do Berguedà.

Historia[editar | editar a fonte]

No 1959 foi cedida polo bispado de Solsona ó concello de Berga, para o seu coidado. Entre os anos 1959 e 1964 foi restaurada baixo a dirección do arquitecto Camil Pallàs. Posteriormente no 1989 levouse a cabo outra restauración encabezada polo arquitecto Antoni González. Desta volta tamén se fixeron traballos de arqueoloxía e de investigación histórica. O cal permitiu respectar a aparencia orixinal do século X.

Características[editar | editar a fonte]

A igrexa é unha mostra salientable da arquitectura prerrománica. Está composta por tres naves. A nave central é a máis alta e antiga (século IX) sendo coroada por unha ábsida trapezoidal. As naves laterais corresponden a unha ampliación do século X, rematando en dúas absidiolas. Como o edificio aséntase sobre unha pendente, a nave norte queda a un nivel superior e comunícase coa central a través de dúas aberturas con arco de ferradura.

Pinturas[editar | editar a fonte]

Na igrexa atopáronse pinturas dun gran valor artístico e histórico. Datan posiblemente de finais do século XI. As da nave norte mostran os martirios dos santos da igrexa: sant Quirze e Santa Julita, un fragmento que representa o sacrificio de Isaac e unha representación de bustos de diversos santos. A absidiola sur mostra pinturas tamén románicas do século XI. Nelas mostrase a virxe entronizada co neno Xesús e unha representación da parábola das virxes prudentes e das virxes necias.

Pinturas da absidiola sur

Ademais tamén existen motivos vexetais e cortinas coma decoración. Estas pinturas foron arrincadas no 1922 e consérvanse no MNAC e no museo diocesano e comarcal de solsona. No 1995 Emili Julià fixo unhas reproducións dos orixinais na propia igrexa.

Pinturas da ábsida central

Porén as pinturas máis importantes son as da ábsida central, prerrománicas do século X. Unha delas mostra unha cruz radial e dentro dela un cabaleiro con lanza e estandarte. Este cabaleiro é rodeado por un can, unha pequena cruz, unha figura humana e dous paxaros. Fóra da cruz móstrase unha figura humana e o outro lado outra figura axeonllada cun bastón e unha fogueira diante. Está última figura ten sido identificada coma o demo. Noutro extremo da ábsida existe outra pintura representando un home orante con barba e cos brazos estendidos dentro dun círculo decorado con motivos zigzagueantes. A composición é coroada por un paxaro que se ten identificado cunha aguia ou un pavo.