O RMS Mauretania (tamén coñecido como “Maury”), foi un transatlántico británico da Cunard Line que operou entre 1907 e 1935 na ruta atlántica entre Southampton e Nova York amarrando no famoso peirao 54, terminal da Cunard Line.
Foi botado en setembro de 1906, xemelgo do RMS Lusitania. Diferenciábase destoutro no deseño dos seus ventiladores e no castelo de proa (que era máis longo superando en case un metro a eslora do Lusitania), entre outros detalles.
Navegou por primeira vez o 16 de novembro de 1907. Naquel momento, xunto co Lusitania, eran os barcos de pasaxeiros máis grandes, luxosos e rápidos do mundo. O seu deseño marcou tendencias e serviu máis tarde para inspirar os enxeñeiros navais en superalo nos seus proxectos para navieiras competidoras. O seu sistema de propulsión, a turbina de vapor, foi un invento revolucionario posto en funcionamento na tecnoloxía dos transatlánticos.
O Mauretania converteuse no favorito dos pasaxeiros a causa do seu luxo, velocidade e seguridade que o navío proporcionaba.
Durante a primeira guerra mundial foi requisado polo almirantado británico e serviu como transporte militar e buque hospital.
A comezos dos anos 1930, provocado pola chamada Gran Depresión do 1930, os seus servizos decaeron proporcionalmente co seu envellecemento, sendo destinado a augas mediterráneas, ocasionalmente foi pintado de cor branca.
Foi retirado en 1934 e despezado en 1935, tras case 27 anos de servizo. A súa prolongada traxectoria marcou un fito na historia dos navíos de liña.
