Prago

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Saltar ata a navegación Saltar á procura
Prago
Pagrus pagrus.jpg

Pagrus pagrus1.jpg

Estado de conservación
En perigo
En perigo
Clasificación científica
Reino: Animalia
Filo: Chordata
Clase: Actinopterygii
Orde: Perciformes
Familia: Sparidae
Xénero: Pagrus
Especie: P. pagrus
Nome binomial
'Pagrus pagrus'
(Linnaeus, 1758)

O prago[1] ou pargo[2] (Pagrus pagrus, Linnaeus 1758; antes Sparus pagrus) é un peixe mariño da familia dos espáridos (Sparidae), propio do Atlántico. O nome procede do grego Pagrus, nome do dentón, outra especie da mesma familia.

Morfoloxía[editar | editar a fonte]

É un peixe de corpo ovalado, alto e comprimido, que pode alcanzar tamaños de ata 91 cm de lonxitude e os 7,72 kg de peso (Fish Base), aínda que as tallas habituais son moito máis reducidas, entre 30 e 35 cm. O perfil da cabeza baixa de súpeto desde os ollos á boca. Esta é pequena pero provista dunha potente dentadura formada por numerosos dentes afiados.

Posúe unha aleta dorsal, con 12 radios espiñosos e 10 brandos, e unha anal, con 3 raios espiñosos e 8 brandos. Presenta escamas patentes e é de cor rosada cos flancos prateados e o ventre abrancazado; presenta tamén bandas nos costados de cor amarelenta. A base da cola é abrancazada pero a aleta caudal é dun vermello escuro. As aletas son rosadas ou vermellas.

Semella ó ollomol, pero non ten a mancha negra sobre a aleta pectoral, característica desta especie.

Hábitat e bioloxía[editar | editar a fonte]

Dúas robalizas e un prago, cociñados ó forno.

Habita o océano Atlántico (incluíndo o Mediterráneo), entre os paralelos 55º Norte e 43º Sur, desde as Illas Británicas ata Arxentina, con preferencia polas augas subtropicais. Críase tamén en piscifactorías.

Vive sobre fondos de area e pedras, entre os 20 e os 40 m de profundidade, se ben pode alcanzar os 250 metros.

Aliméntase preferentemente de pequenos crustáceos.

Interese pesqueiro[editar | editar a fonte]

As descargas nas lonxas galegas rondan nos últimos anos os 15.000-20.000 kg anuais, cifra que ascendeu a 38.556 kg en 2011[3].

Sinonimia[editar | editar a fonte]

Ríos Panisse recolleu para esta especie os nomes de prago (ou pragho), xunto a pargo (ou pargho); tamén o diminutivo pragueta (e pragheta). Outras denominacións locais son maceta e machote, que explica como posible deformación popular de mazote, un dos nomes da dourada, da mesma familia; e testuda e testudo (en Muros e Mogor, Marín, respectivamente), en alusión ó abrupto perfil da cabeza.

Notas[editar | editar a fonte]

  1. Definicións no Dicionario da Real Academia Galega e no Portal das Palabras para Prago.
  2. Forma menos recomendada no DRAG.
  3. Plataforma Tecnolóxica da Pesca Arquivado 29 de novembro de 2010 en Wayback Machine. Pesca de Galicia.com.

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Bibliografía[editar | editar a fonte]

  • DIRECCIÓN XERAL DE FORMACIÓN PESQUEIRA: Guía do consumidor de peixe fresco. Xunta de Galicia 1999.
  • RÍOS PANISSE, M. Carmen: Nomenclatura de la flora y fauna marítimas de Galicia (Invertebrados y peces). Anejo 7 (1977) de Verba.

Ligazóns externas[editar | editar a fonte]