Pobo manchú

Pobo manchú
	Nome orixinal ᠮᠠᠨᠵᡠ (mnc)
	Nome orixinal ᠮᠠᠨᠵᡠ (mnc)
	Cixi, Guangxu e Puyi
	Instancia de grupo étnico
	Subclase de pobos tungús
	Parte de pobos tungús
Características
	Lingua materna lingua chinesa; lingua manchú
	Lingua usada lingua manchú
	Relixión budismo; xamanismo
Cifras e dimensións
	Poboación 10.423.303 (2020) censo
	Poboación 10.423.303 (2020) censo
Localización
	País República Popular da China
China
China	10 410 585
Taiwán	12 000
Freebase
Códigos e identificadores
Freebase
Freebase	/m/013z8m
Fontes e ligazóns
	Descrito pola fonte Enciclopedia soviética armenia, volume 7 ; Páxina(s): 240 ; Meyers Konversations-Lexikon, 4ª edición (1885–1890) ; Tema: Q123572809 ; Dicionario Enciclopédico Brockhaus e Efron ; Tema: Q24464475 ; Nordisk familjebok
	Wikidata C:Commons

Este artigo amosa letras manchús. Sen o soporte axeitado, o texto pode mostrar símbolos sen sentido, coma caixas, marcas e outros.

Os manchús^[3] ou manchurianos^[4] (manchú:ᠮᠠᠨᠵᡠ manju; chinés tradicional e simplificado: 滿族; pinyin: Mǎnzú; Wade-Giles: Man³-tsu²) son unha minoría étnica da China e o pobo do cal deriva o nome de Manchuria.^[5] Tamén son chamados "manchús de borla vermella", en referencia á decoración dos sombreiros tradicionais manchús.^[6]^[7] A dinastía Jin (1616-1636) e a dinastía Qing (1636–1912) foron estabelecidas polos manchús, que son descendentes do pobo jurchen que anteriormente estabelecera a dinastía Jin (1115–1234) na China.

Notas

↑ China Statistics Press, ed. (2012). 《中国2010年人口普查资料（上中下）》(the Data of 2010 China Population Census). ISBN 9787503765070.
↑ "Manchusoc：The Origins of Manchu People in Taiwan (traditional Chinese)". Arquivado dende o orixinal o 02 de maio de 2017. Consultado o 27 de febreiro de 2017.
↑ Definicións no Dicionario da Real Academia Galega e no Portal das Palabras para manchú.
↑ Definicións no Dicionario da Real Academia Galega e no Portal das Palabras para manchuriano.
↑ Merriam-Webster, Inc 2003, p. 754
↑ Zheng 2009, p. 79
↑ Vollmer 2002, p. 76

Véxase tamén

Bibliografía

Crossley, Pamela Kyle (1991). Princeton University Press, ed. Orphan Warriors: Three Manchu Generations and the End of the Qing World. ISBN 0-691-00877-9.
Crossley, Pamela Kyle. 1987. “Manzhou Yuanliu Kao and the Formalization of the Manchu Heritage”. The Journal of Asian Studies 46 (4). Association for Asian Studies: 761–90. doi:10.2307/2057101.
Huang, Pei. 1990. “New Light on the Origins of the Manchus”. Harvard Journal of Asiatic Studies 50 (1). Harvard-Yenching Institute: 239–82. doi:10.2307/2719229.
Rawski, Evelyn S. (2001). University of California Press, ed. The Last Emperors: A Social History of Qing Imperial Institutions. ISBN 0-520-22837-5.
Shao, Dan (2011). University of Hawaii Press, ed. Remote Homeland, Recovered Borderland: Manchus, Manchoukuo, and Manchuria, 1907-1985. ISBN 978-0824834456.

[2010年人口普查-1] China Statistics Press, ed. (2012). 《中国2010年人口普查资料（上中下）》(the Data of 2010 China Population Census). ISBN 9787503765070.

[Manchusoc-2] "Manchusoc：The Origins of Manchu People in Taiwan (traditional Chinese)". Arquivado dende o orixinal o 02 de maio de 2017. Consultado o 27 de febreiro de 2017.

[3] Definicións no Dicionario da Real Academia Galega e no Portal das Palabras para manchú.

[4] Definicións no Dicionario da Real Academia Galega e no Portal das Palabras para manchuriano.

[5] Merriam-Webster, Inc 2003, p. 754

[6] Zheng 2009, p. 79

[7] Vollmer 2002, p. 76

[1]

[2]

[3]

[4]

[5]

[6]

[7]