Saltar ao contido

Pegasus Airlines

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Pegasus Airlines
 Instancia de
 Forma xurídica
Persoas e organizacións
 Cadro de persoal
6.765 (decembro de 2022) Editar o valor en Wikidata
Actividade
Economía
 Ingresos totais
42732000000 ₺ (2022) Editar o valor en Wikidata
 Beneficio neto
7100000000 ₺ (2022) Editar o valor en Wikidata
Datas
 Fundación / creación
1989 Editar o valor en Wikidata
Localización
 Sede
 Lugar de formación
 País
Identificadores
Freebase/m/05fgw8 Editar o valor en Wikidata
Fontes e ligazóns
 Páxina WEB
Redes
Facebook: pegasusairlines Twitter: flymepegasus Instagram: pegasusairlines Youtube: UCSLj7KIkNtX_3uiAjM-xyjw Editar o valor en Wikidata
Wikidata G:Commons C:Commons

Pegasus Airlines é unha aeroliña de baixo custo turca con sede en Istanbul con bases en varios aeroportos de Turquía.

O 1 de decembro de 1989 dúas empresas, Net e Silkar, asociáronse con Aer Lingus para crear unha aeroliña de voos chárter inclusiva chamada Pegasus Airlines. Os seus servizos comezaron o 15 de abril de 1990 con dous avións Boeing 737-400. Porén, catro meses despois do seu lanzamento, Iraq invadiu Kuwait e os sete meses de ocupación que seguiron tiveron un serio efecto no turismo turco. Cara 1992 os turistas comezaron a regresar ao país e Pegasus medou coa compra dun terceiro 737-400. A aeroliña alugou dous Airbus A320 máis para poder satisfacer a demanda do verán.

Despois de dous anos positivos, Aer Lingus e Net venderon as súas accións na compañía en 1994 á empresa de Istambul Yapi Kredibank, convertendo a Pegasus nunha aeroliña completamente turca.

O 4 de setembro de 1997 Pegasus realizou un pedido por un 737-400 e un 737-800 a Boeing Commercial Airplanes, sendo a primeira aeroliña turca en mercar un Boeing 737 Next Generation. A aeroliña tamén asinou acordos de alugueiro por 10 737-800 máis con ILFC.

En xaneiro de 2005 ESAS Holdings mercou Pegasus Airlines e nomeaou a Ali Sabanci presidente. Dous meses despois converteu a compañía nunha aeroliña de baixo custo. En novembro dese mesmo ano Pegasus pediu 12 novos 737-800 e en novembro de 2008 pediría 12 aparellos máis do mesmo modelo. Este último pedido era flexible, e podía ser cambiado por avións 737-700 de 149 asentos ou por 737-900 de 215 dependendo da demanda do mercado.

En 2007 Pegasus transportou máis pasaxeiros en Turquía que calquera outra aeroliña privada. En 2008 transportou a 4,4 millóns de pasaxeiros, e en 2013 esa cifra aumentou ata os 16,8 millóns.

En 2012 a aeroliña asinou un contrato pola compra de ata 100 avións da familia A320neo, dos cales 75 era pedidos en firme (57 A320neo e 18 A321neo models). Pegasus converteuse nun novo cliente de Airbus e a primeira aeroliña turca en pedir o A320neo. Este foi o pedido único máis grande da aviación comercial turca ata ese momento.[1] En xuño dese ano Pegasus Airlines mercou o 49% da aeroliña kirguiz Air Manas. O 22 de marzo de 2013 a compañía operou o seu primeiro nome baixo a marca Pegasus Asia.

A compañía ofreceu o 34,5% das súas accións ao público. Estas comezaron a ser comercializadas na bolsa de Istambul o 26 de abril de 2013.[2]

En outubro de 2017 a frota de Pegasus Airlines estaba formada polos seguintes avións:[3]

Pegasus Airlines fleet
Avión En servizo Pedidos Pasaxeiros Notas
Y Total
Airbus A320-200 12 180 180
Airbus A320neo 12 45 186 186 Entregas ata 2022[4][5]
Airbus A321neo 18 220 220
Boeing 737-800 50 5[6] 189 189 8 operados por IZair
Total 74 68

Véxase tamén

[editar | editar a fonte]

Ligazóns externas

[editar | editar a fonte]
  1. Airbus (ed.). "Pegasus selects up to 100 A320neo Family Aircraft". Arquivado dende o orixinal o 07 de novembro de 2017. Consultado o 2 de novembro de 2017. 
  2. Hürriyet (ed.). "Pegasus Hava Yolları işlem görmeye başladı". Consultado o 2 de novembro de 2017. 
  3. Pegasus Airlines (ed.). "Fleet Information". Consultado o 2 de novembro de 2017. 
  4. Bloomberg (ed.). "Airbus Ousts Boeing at Pegasus With $12 Billion A320neo Dea". Consultado o 2 de novembro de 2017. 
  5. CFM (ed.). "Pegasus Selects LEAP-1A Engine for A320neo fleet". Consultado o 2 de novembro de 2017. 
  6. Boeing (ed.). "Orders & Deliveries". Consultado o 2 de novembro de 2017.